Wittenhorst JO19-1 en Sportclub Irene JO19-1 delen punten.

Waarom je een wedstrijd pas na 90 minuten gewonnen hebt.

Na de onnodige en onterechte zeperd van vorige week was de JO19-1 deze week natuurlijk gebrand op revanche. Slachtoffer hiervan zouden de leeftijdsgenoten van Wittenhorst moeten worden. Op de wedstrijddag zelf was het weer beter dan dat we het een groot deel van augustus hebben gehad en we hoopten dan ook dat de wedstrijd niet op het kunstgras maar op de natuurvelden zouden worden gespeeld. En gelukkig bleek dat zo te zijn. Zonder eerder tegen dit team gespeeld te hebben wisten we natuurlijk toch al het een en ander via tegenstanders die al tegen hun gespeeld hadden. Zo wisten we dat het gevaar bij hun vooral kwam van de sterke, beweeglijke spits en van een middenvelder die sterk aan de bal was. Hier zouden we dus op in moeten spelen door hier kort op te zitten. Op het middenveld werd dit de taak van Sentayehu, die met zijn snelheid deze man uit de wedstrijd moest houden. Een andere omzetting was dat Damian vanuit de spits 1 linie terug zakte en Mickey zijn plek in de spits overnam. Met een, voor het eerst dit seizoen, complete, maar niet geheel fitte selectie vertrokken we rond 13 uur naar Horst voor de belangrijke wedstrijd.

Om 14.30 u was het dan zover; de scheidsrechter blies voor de eerste keer op zijn fluit. Irene liet direct zien waar het voor gekomen was en ging fel van start, wat direct een veldoverwicht opleverde. Wittenhorst kwam niet verder dan wegwerken en dit deden ze met zoveel overgave dat we in de loop van de eerste helft meerdere malen van bal moesten wisselen omdat deze weer eens ver weg was geschoten. Op rechts was Yannick zijn mannetje de baas en liet deze keer op keer zijn hielen zien. Vaak door een actie van hemzelf, maar ook enkele keren met een steekpass vanuit het middenveld. Helaas leverde het voorlopig nog geen rendement op. Aan de overkant stond Sam op de linksbuitenpositie en hoewel het spel vaker over rechts dan over links ging leverden de voorzetten van die kant meer paniek op doordat de laatste linie van Wittenhorst hier geen goed antwoord op had. Toch kwam de, onvermijdelijke, voorsprong niet van links of rechts maar door het midden; Quinn H. kon een bal onderscheppen en deze kwam via een derde speler in de loop van Yannick die hier wel raad mee wist: 0-1. Aangespoord door deze voorsprong bleven we Wittenhorst onder druk houden en het moest raar lopen dat er niet nog een doelpunt bij kwam voor de rust. Maar dan moeten de kansen wel worden afgemaakt want ook na de 0-1 kwam Sam weer met een harde bal voor de goal maar hier werd niets uitgehaald. Zoals gezegd kwam Wittenhorst niet veel verder dan wegwerken. Maar niet elke bal ging over de zijlijn, een aantal kwamen ook bij hun spitsen uit die vervolgens lieten zien dat ze hier heel behendig mee om konden gaan. Voor een deel kwam dit ook omdat er soms heel laconiek werd verdedigd waardoor de situatie dreigender werd als nodig was. Maar de paar schoten die Rik te verwerken kreeg verwerkte hij prima met 2 x corner tot gevolg. Die overigens niets opleverden. Aan de andere kant hadden wij ook een aantal corners verdiend maar tot nu toe zonder resultaat. Wat bijna onvoorstelbaar was omdat het bij Wittenhorst iedere keer paniek voor hun doel opleverde. Maar eindelijk kwam dan toch de verdiende goal, en toch uit een corner. Nadat deze voor goal een heuse scrimmage had opgeleverd was het bij de tweede paal Damian die de bal over de lijn wist te werken: 0-2.

Hoewel het geen goals meer opleverde bleef het wedstrijdbeeld onveranderd en toen we na 45 minuten de kleedlokalen opzochten voor de rust en het dus “maar” 0-2 was deden we dit vol zelfvertrouwen. Omdat Carlos last had van zijn astma werd hij gewisseld voor Dylan waardoor Sam naar de linksbackpositie verhuisde. Verder geen omzettingen in het elftal en we gingen het veld weer op met de dringende waarschuwing dat Wittenhorst zou vechten voor wat het waard was en dat zelfs zo’n wedstrijd nog kon kantelen. En dat deed het.

Wittenhorst verdient een groot compliment voor de wijze waarop ze na de rust het veld opkwamen; vol vechtlust en geenszins van plan om zich te laten afslachten. Daarmee wisten ze de wedstrijd een heel ander beeld te geven dan voor rust hoewel het ze nog geen kansen opleverde. Wij hadden wel een grote kans om de wedstrijd in het slot te gooien maar ook dit leverde niets op zodat we onder druk bleven staan.
Waar we in de eerste helft voetballend veel sterker waren juist door te voetballen kwamen we hier in de tweede helft totaal niet meer aan toe; elke bal werd weggeschoten naar voren en kwam vervolgens net zo hard weer terug omdat we niet bij machte waren om de bal in de ploeg te houden. Het kon dan ook niet uitblijven dat het gevaarlijk werd. Hun eerste grote kans was goed uitgespeeld maar werd veel te slap ingeschoten zodat Sam met een uiterste krachtinspanning de bal nog net voor de lijn kon wegwerken. Maar dat dit niet goed kon blijven gaan was duidelijk. Omdat Wittenhorst in de eerste helft niet aansloot bij de spitsen kon het ook met laconiek verdedigen makkelijk worden opgelost. In de tweede helft kon dit echter niet en doordat er tweemaal niet resoluut werd ingegrepen kon Wittenhorst de stand weer gelijktrekken tot 2-2. En moesten we alle zeilen bijzetten om niet ook nog de 3-2 om de oren te krijgen. Hoewel dat over de hele wedstrijd gezien niet terecht zou zijn geweest was het zomaar mogelijk geweest. Uiteindelijk waren wij degenen die blij waren dat de scheidsrechter, die overigens prima floot, voor de laatste keer op zijn fluitje blies.

Uit de laatste 2 wedstrijden hadden we gezien het spelbeeld 6 punten moeten hebben maar door het niet afmaken van de kansen en doordat we dan zelf te makkelijk de doelpunten tegen krijgen staan we na deze twee wedstrijden met maar 1 schamel puntje. En daarmee op een plaats in de middenmoot waar we zeker niet thuis horen.
Het is nog zeker niet te laat en de punten zullen ook nog komen, maar we hadden het onszelf veel makkelijker kunnen en moeten maken. Volgende week volgt de inhaalwedstrijd tegen Merefeldia waarin ons niks anders meer rest dan de volledige buit mee naar huis te nemen.

Share this