Domper na gelijkspel

Maar wie het laatst lacht…

De ontknoping van de competitie nadert en voor Sportclub Irene JO19-1 stond de uitwedstrijd naar Volharding op het programma. In de thuiswedstrijd hadden we gewonnen maar het onszelf uiteindelijk nogal lastig gemaakt. Het weer tijdens die wedstrijd was totaal anders dan dat het er nu uitzag: een stuk kouder maar vooral natter met een veld dat hierdoor zwaar te bespelen was. Nu was het een stuk warmer en droger. Hier komt nog eens bij dat Volharding het kunstgrasveld niet kan sproeien vanwege roestvorming in de leidingen; hierdoor zou het veld dan oranje kleuren i.pv. Groen. Misschien een leuk idee voor komende week als Koningsdag gevierd wordt, maar voetbal hoort toch op een groene mat, al is die nog zo warm. Vanwege de warmte werd er besloten dat er halverwege de speelhelften een drinkpauze werd ingelast. Vandaag waren Yannick en Zakarya afwezig en daarom hadden we van de O17 weer Daan mogen lenen. Dat hadden we ook wel nodig want Carlos was maar op het nippertje “fit” en Ilias had vanwege een blessure deze week ook niet kunnen trainen. Omdat we ook er nog niet op durfden te vertrouwen dat Sentayehu een hele wedstrijd zou kunnen spelen was 1 extra speler geen luxe. Overigens had de O17 Daan niet gemist want op voetbal.nl stond naderhand te lezen dat zij met 41-0 hadden gewonnen van hun tegenstander hoewel dit nog zal worden gecorrigeerd naar 4-1. Maar evengoed 3 punten.

In de tussentijd rolde de bal in Vierlingsbeek ook en het was onze O19 dat beter voetbalde terwijl Volharding probeerde met lange ballen te profiteren in de tegenstoot. En de eerste grote kans van de wedstrijd was dan ook voor hun; nadat er bij ons achterin niet goed werd ingegrepen kon een speler van Volharding op doel schieten en raakte de paal. Even later had Volharding moeite een bal weg te werken doordat de verdediger tegen de zon in keek. Mickey ging met hem het luchtduel aan en daarbij kwam de bal voor de voeten van Quinn H. Mickey’s tegenstander was na het duel op de grond beland en stak daarbij 1 been in de lucht. En juist dat been raakte Quinn op de voet zodat de bal afketste. En Volharding er vandoor kon. Hiermee kwamen ze zover dat ze deze aanval konden afronden met een schot dat voorlangs ging. Hiermee was het eerste kwart van de wedstrijd voorbij en konden we een korte drinkpauze genieten voordat het begon te regenen. Doelpunten dan wel te verstaan want verder bleef het kurkdroog. Na de pauze begon Irene sterker en legde een eerste vloeiende aanval op de mat over meerdere schijven. Helaas werd deze aanval afgesloten met een te slap schot waarmee de keeper geen moeite had. Maar wij bleven sterker en een doelpunt hing in de lucht. En viel, maar helaas aan de andere kant. Volharding loerde zoals gezegd op de ruimte die er lag als ze een aanval van ons hadden afgeslagen. Uit zo’n tegenstoot kwam er een bal naar de rechterspits van Volharding die kruiste in het strafschopgebied. Sam ging het duel met hem aan en beiden lagen op de grond. Strafschop, oordeelde de scheidsrechter. Hoewel Rik nog probeerde om de strafschopnemer uit zijn concentratie te brengen was hij kansloos op diens inzet: 1-0. Ondanks deze domper bleef Irene voetballend wel de betere en liet de hoop zeker niet varen. Een paar minuten na de strafschop kwam er een gelijksoortige situatie aan de andere kant; nu was het Mickey die in een duel gevloerd werd na goed voorbereidend werk van Sentayehu. Ook nu kende de scheidsrechter geen twijfel en wees naar de stip. Quinn ging achter de bal staan en, hoewel iets minder overtuigend, schoot de bal binnen: 1-1.

Hier had Volharding niet op gerekend en even waren ze de kluts kwijt. Alles werd paniekerig uitverdedigd en dat leverde ons vlak daarna een corner op. Zoals altijd werd deze door Dylan genomen. Iron was de sterkste in de lucht en kopte de bal richting doel. De keeper kon redding brengen maar de bal bleef in het 5-metergebied hangen en viel voor de voeten van Damian die, tussen alle spelers door, de bal hard in het doel schoot: 1-2. Helaas had deze tegengoal een ander effect op Volharding dan de eerste want nu gingen ze vanaf de aftrap direct in de aanval. En met succes want we waren nauwelijks gewend aan het idee dat we op voorsprong stonden en het was alweer gedaan met de pret: 2-2. Bijna waren we toch weer op voorsprong gekomen toen Mickey werd weggestuurd en alleen op de keeper af kon gaan. Maar deze was snel uit zijn goal en kon verhinderen dat Mickey om hem heen draaide en ons daarmee weer op voorsprong kon zetten. Tot aan de rust gebeurde er nu niets meer.

De tweede helft begon met een aantal stootjes over en weer maar in de 12e minuut kwam er een goede kans voor ons. Sam gaf een lange voorzet richting tweede paal waar Mickey kon koppen. Deze bal ging net voorlangs en Daan kwam bij de andere paal net te kort om de bal binnen te schieten. Normaal gesproken is 3x scheepsrecht maar in Vierlingsbeek werd vandaag het stiefbroertje van dit spreekwoord ontdekt: de derde overtreding was GEEN strafschop. Volgens de scheidsrechter tenminste, die een goede eerste helft afwisselde met een tweede helft met een aantal warrige en dubieuze beslissingen. De rest van het sportpark had in de val van Mickey na een duel met de keeper wel degelijk een strafschop gezien maar de scheidsrechter besliste dat de bal gespeeld werd. De frustratie werd nog erger toen de scheidsrechter, op aangeven van de grensrechter, ook nog de 2-3 van Sentayehu afkeurde omdat deze in buitenspelpositie zou hebben gestaan. Ook Thomas werd niet de matchwinner omdat hij geduwd zou hebben voordat hij de bal binnenschoot.

Ook Volharding kreeg mogelijkheden maar deze ontstonden met name omdat wij enorme gaten lieten vallen tussen middenveld en verdediging en deels ook in de verdediging. Rik kon 1x maar net iemand van scoren afhouden en ons daarmee behoeden voor een achterstand. Zo stevende de wedstrijd meer en meer af op een gelijkspel en al was dat misschien een terechte uitslag, als je 2x “de winnende” maakt voelt dit niet zo. Toen de scheidsrechter, naar ons idee, ook nog eens te vroeg affloot en het puntverlies een feit was was de stemming natuurlijk beneden alle peil. Hier kwam echter verandering in toen de uitslagen van de overige wedstrijden binnendruppelden.  Directe concurrent Laar bleek namelijk in Heerlen verloren te hebben van Bekkerveld en hiermee waren wij in plaats van achterop juist dichterbij gekomen. Als zij gewonnen hadden was hun voorsprong naar 4 punten gegaan en daarmee hadden wij het niet meer in eigen hand gehad. Nu is het verschil nog maar 1 punt en dit maakt de wedstrijd van over twee weken extra spannend. Mits we natuurlijk geen fouten maken in de wedstrijd van volgende week tegen Wittenhorst. Een groot pluspunt van vandaag was de inzet van allemaal. Was het vorige week tegen IVO maar gezapig en plichtmatig, vandaag ging het er om en hierbij moet ik de spelers een groot compliment maken voor hun inzet.

Share this