JO19-1 neemt derde plek over

en mag hopen op nacompetitie

Vandaag stond de strijd tussen de nummer drie en de nummer vier op het programma; wij waren, voorafgaand aan de wedstrijd, de nummer vier en de nummer drie was Someren dat met een punt meer er net iets beter voor stond. Dat ene punt verschil betekende natuurlijk dat wij bij winst over hun heen zouden gaan en op plaats 3 zouden komen, wat weer betekende dat de nacompetitie in zicht kwam. Damian en Abdes waren afwezig vanwege een schorsing, Quinn en Maike omdat ze in verschillende steden bij het circuit waren; Maike bij de F1 en Quinn in het uitgaanscircuit. Van de JO17-1 hadden we twee gastspelers gekregen, Sven en Wadie.

Someren had de vorige wedstrijd met 4-3 verloren en ze hadden natuurlijk ook onze uitslag van vorige week gezien, dus helemaal zeker van de overwinning waren ze niet. Dat bleek ook wel uit hun spel, want een groot deel van de eerste helft maakten ze een nerveuze indruk en mislukte er veel. Dat wij al in de 5e minuut op voorsprong kwamen maakte dat er niet beter op. Sven werd vanaf het middenveld diep gestuurd en met een verdediger op de hielen bleef hij heel rustig en legde de bal op het juiste moment breed op de meegekomen Nick. Nick nam de bal aan, legde nog een verdediger in de luren en tikte de bal rustig binnen: 0-1 Hier hadden zowel wij als de tegenstander nog niet mee gerekend maar voor ons was dit natuurlijk een mooie opsteker. Ondanks dat het bij Someren niet liep bleven ze knokken voor de gelijkmaker en een paar maal wisten ze ook vrij ver te komen zonder echt heel gevaarlijk te worden. In de thuiswedstrijd was ons ook al opgevallen dat zij het niet van het oogstrelende voetbal moesten hebben, maar dat hun inzet veel goed maakte. En hiermee probeerden ze de gelijkmaker te forceren. Na de goal stuurden ze een verdediger verder naar voren om extra druk uit te oefenen, om deze na de gelijkmaker, want die kwam er, weer verder terug te laten zakken. De extra druk zorgde er ook voor dat er kansjes voor hun ontstonden maar hun vizier stond nog niet op scherp. Dat de gelijkmaker er toch kwam hadden we aan ons zelf te wijten want aan de rechterkant werd de bal knullig verspeeld en hun linksvoor was weg. De voorzet werd door Sam net niet helemaal juist ingeschat zodat een speler van hun de bal kreeg, controleerde en binnen schoot: 1-1. Aan de andere kant hadden wij ook nog eens kunnen scoren maar een paar mogelijkheden werden niet benut. 1 Hele grote kans was er voor Aimane maar hij probeerde de bal ineens op doel te schieten terwijl hij tijd genoeg had om de bal te controleren. Zo gingen we bij een gelijke stand rusten en was het afwachten of de wedstrijd in de tweede helft nog beslist zou worden. Een winnaar zou er zo wie zo zijn, want bij een gelijkspel zou Someren zijn voorsprong behouden en zich de winnaar voelen. Voor ons was het dus zaak om zeker nog 1x te scoren en dan geen tegendoelpunt meer toe te staan. Of in elk geval vaker dan hun te scoren.

En in de rust hadden we ook zeker het gevoel dat dit mogelijk was. Daarom gingen we na de rust ook met goed vertrouwen weer terug naar het veld. En terecht, want het doelpunt kwam er hoewel Aimane er een paar pogingen voor nodig had. Maar hij zette goed door en wist de bal, in derde instantie, toch over de lijn te werken zodat we na een uur spelen weer op voorsprong kwamen: 1-2. Nu wilde Someren natuurlijk ook weer scoren, maar er zat weinig verrassing in hun spel zodat we relatief gemakkelijk onze voorsprong konden verdedigen. Vrijwel alle pogingen gingen over of naast en een aantal keren wist Teun te vangen. Er kwam nu wel meer ruimte en daarvan profiteerden wij nog twee keer kort achter elkaar. Aimane wist een bal breed te leggen op Nick die de bal binnenschoot en onze voorsprong vergrootte naar 1-3. Vlak daarna werd Aimane diep gestuurd en in het strafschopgebied onderuit gehaald. De scheidsrechter wees resoluut naar de stip en Nick ging achter de bal staan voor zijn derde van de dag. Hij schoot de bal onberispelijk binnen en het scorebord vermeldde nu een 1-4 stand met nog een kwartier te spelen. Someren bleef het proberen en elke bal werd diep gespeeld. En dit werd Sam noodlottig; hij probeerde een bal achter te laten lopen mar de aanvaller wist de bal toch langs hem te tikken en ging richting strafschopgebied. In een uiterste poging dit te verhinderen zette Sam een sliding in, raakte daarbij de bal maar ook zijn tegenstander die hierdoor viel. Vrije trap en een kaart voor Sam. Maar tot ieders verbazing was de getoonde kaart rood, wat in mijn ogen veel te zwaar gestraft was. Zeker omdat kort daarvoor Sven behoorlijk hard werd aangepakt en het hier bij een vrije trap bleef, waar een kaart ook gepast had.

Het restant van de wedstrijd moesten we dus met 10 man spelen, maar echt spannend werd het niet meer omdat Someren wel in zag dat nog 3x scoren in zo korte tijd er niet inzat. Toen de scheidsrechter uiteindelijk voor de laatste keer floot waren we natuurlijk blij met de drie punten, maar vooral met het feit dat we nu op de derde plek kwamen die aan het einde van de competitie, zoals het er nu uitziet, nog recht geeft op nacompetitie. Doordat SHH en NWC beide ook hun wedstrijden wisten te winnen waren er hier geen veranderingen zodat NWC naar alle waarschijnlijkheid kampioen wordt en SHH tweede blijft. Wij hoeven dus op dit moment niet omhoog te kijken maar moeten zorgen dat we geen puntverlies meer lijden zodat onze derde plek behouden blijft.

Volgende week gaan we op bezoek bij Born om daarna af te sluiten tegen Merefeldia in een thuiswedstrijd. De thuiswedstrijd tegen Born hebben we met 5-2 gewonnen maar dit zegt natuurlijk nog helemaal niks. We moeten nu geconcentreerd blijven en de ingezette lijn doortrekken om het seizoen, dat een paar weken geleden verloren leek, toch nog een aardig einde te geven. Damian en Abdes zijn dan ook weer van de partij, maar helaas moeten we het dan zonder Sam gaan doen.

Share This