Matig JO19-1 doet wat het moet doen.

Maar heeft hier veel kansen voor nodig.

Het begint alweer bijna een ritme te worden; vandaag werd de tweede wedstrijd van de JO19-1 na de winterstop gespeeld. De tegenstander van vandaag was de JO19 van ST RVU/ SV Meerssen de tegenstander. In de uitwedstrijd hadden we met 1-2 gewonnen en wat ons vooral was bijgebleven was, was de snelle, behendige spits. En de dikke sneeuw-/ hagelbui die we kort voor tijd over ons kregen uitgestort. Vandaag was de wedstrijd waarin Damian er na zijn schorsing weer bij mocht zijn. Voor Dylan was het de laatste wedstrijd van zijn schorsing. Rik ontbrak vandaag ook, maar voor hem hadden Teun van de JO17-1 als vervanger. Verder hadden we van de JO17-2 nog Ilyass op de bank. Na de slechte wedstrijd van vorige keer hadden we natuurlijk wel het een en ander recht te zetten. En bovendien moesten er gewoon punten gepakt worden wilden we in de race blijven voor het kampioenschap. Helaas was aan de warming-up niet te zien dat de spelers dit begrepen hadden, deze was verre van serieus.

Ook het begin van de wedstrijd was niet zoals het hoort te zijn bij een team dat meedoet om de prijzen. Het was dan ook Meerssen dat de eerste goal scoorde toen ze met 3 man vrij voor Teun stonden, gelukkig voor ons wel in buitenspelpositie zodat hun feestje niet doorging. Kort daarna was Mickey aan de overkant dicht bij een doelpunt maar zijn inzet leverde ons een corner op, die ook weer door Mickey net naast werd geschoten. Zonder geweldig te spelen waren wij wel de sterkere en na ruim 10 minuten spelen betaalde zich dit uit; Mickey liep in het gat en kreeg de bal op maat van Yannick. Op de achterlijn wist Mickey de bal terug te leggen op de inlopende Damian die de bal binnenschoot: 1-0. Rustig blijven en de score verder uitbouwen zodat het geen lastig middagje werd was nu de opdracht. Maar na deze goal kregen we een aantal kansjes die allemaal niet aan ons besteed waren. Te vrezen hadden we ook niet veel want Iron had de spits goed in de zak en verder werd er achterin geen ruimte gegeven aan de overige spelers. Het liep echter allemaal niet zoals we het wilden. Voor een deel was dit te wijten aan het veld dat er van een afstandje uitzag als een mooi groen tapijt maar van dichtbij als een knollenveld. Hierdoor belandden een aantal “voorzetten” in de ballenvanger hoog achter het doel. Een deel van het probleem was echter ook dat het spelritme er nog niet weer is; van de 5 speelronden na de winterstop 3 uitgevallen en het aantal uitgevallen trainingen tellen we al niet meer. Maar vanaf nu zal dat toch langzaam beter worden zodat ook het niveau weer verder zal stijgen. En dat hebben we hard nodig want in het verdere verloop van de eerste helft werden er nog een paar goede kansen om zeep geholpen zodat we met 1-0 de rust ingingen. Niet alleen deden we onszelf veel te kort met deze voorsprong maar ook hielden we daarmee de hoop bij de tegenstander in leven. Want ook in hun kleedlokaal donderde het flink tijdens de rust. De vraag was dus hoe zij de tweede helft zouden starten.

Direct vanaf de aftrap namen zij dan ook even het initiatief maar het leverde al heel snel weer balbezit voor ons op met een vrije trap als gevolg. Deze werd laag over de grond genomen en, doordat Damian het blok zette, Sam vrij voor het doel liet komen. Of het de schrik was of iets anders weten we niet, maar Sam wist zijn voet niet op de juiste manier tegen de bal te krijgen en deze bal ging ruim naast. Even later leidde gepruts dat nergens toe kon leiden toch opeens tot een kans toen de bal eindelijk uit de linkerhoek kwam en bij Damian voor de voeten kwam. Met een geplaatst schot buiten het bereik van de keeper probeerde hij te scoren, maar de paal verhinderde dit. De rebound was echter wel voor Yannick die de bal hard en duidelijk binnenschoot: 2-0.

Opnieuw was controleren en uitbouwen de opgave maar hier kwam al 3 minuten later een kink uit de kabel. Na slecht verdedigen werd er uiteindelijk een overtreding gemaakt op een paar meter voor het strafschopgebied. Het 3-mans-muurtje moest de (voor Teun) linkerhoek afschermen maar de nemer koos voor de andere hoek. En hoe; met een prachtige boog krulde hij de bal in de rechterbovenhoek buiten het bereik van Teun: 2-1. Dit was voor Meerssen eventjes het teken om aan te dringen maar gevaarlijk konden ze niet echt meer worden. Zeker toen 8 minuten later het verschil weer werd teruggebracht naar 2 doelpunten. Ilias nam een vrije trap die eigenlijk te ver ging maar voorbij de tweede paal alsnog door Yannick kon worden ingeschoten: 3-1. De laatste van de middag werd door Iron gemaakt. Als beloning voor het uit de wedstrijd houden van de spits kreeg hij van Mickey de bal goed aangespeeld en kon hard uithalen: 4-1.

Mickey had hiermee zijn tweede assist afgegeven. Op het pleintje gold altijd dat 3 corners een penalty opleverden. Als het nu ook eens zou werken dat 2 assists voor 1 doelpunt stonden hadden we Mickey misschien weer uit het dal. Hij verzet bergen werk maar blijft zelf hangen in het dal tussen deze bergen. Zodra de eerste bal weer in het netje ligt zullen er weer meer volgen, daarover bestaat geen twijfel. We kunnen dus alleen maar hopen dat het snel zover komt.

In de wedstrijd moest Teun nog een keer een redding verrichten op een uitbraak van Meerssen maar verder was er vanmiddag niet heel veel meer te beleven. Of het moet al het debuut van Ilyass, als eerstejaars O17-speler, in de JO19-1 zijn; tien minuten voor tijd kwam hij erin voor Sam. We waren blij met de 3 punten en we leken bij vlagen het goede spel van voor de winterstop weer terug te krijgen. Volgende week gaat het naar Heerlen waar de wedstrijd tegen Bekkerveld wordt ingehaald. Zoals gezegd kan ook Dylan dan weer van de partij zijn.
Tot die tijd nog twee goede en serieuze trainingen om de stijgende lijn weer terug te krijgen.

Grote concurrent Laar deed vandaag wat er van hun verwacht werd (4-1 tegen SHH) zodat er hierin verder niks veranderde. De lachende derde van vorige week, Volharding, verloor vandaag bij ODA zodat zij weer iets terug zakken. Zolang wij echter blijven doen wat we moeten doen hoeven en willen wij ons hiermee ook verder niet bezig houden en blijft het vizier naar boven gericht. Tot volgende week!!

Share this