Gehavend JO19 geeft in laatste minuut overwinning weg.

Niveau laat nog te wensen over.

Eindelijk was het dan zover; de JO19 mocht de wei weer in voor de hervatting van de competitie. Sinds de jaarwisseling waren er door de jongens nog geen officiële wedstrijden gespeeld. Wel waren er verschillende oefenwedstrijden ingepland. Het begon, nog in de kerstvakantie, met een zaaltoernooi in Dülken (D). Hier leerden we dat dit in Duitsland toch wel heel anders gespeeld wordt dan in Nederland; schouderduwen en zelfs slidings waren hier meer regel dan uitzondering maar het was leuk om even mee te doen en uiteindelijk werden we hier derde na tegen de uiteindelijke toernooiwinnaar te hebben verloren. De eerste wedstrijd op een (kunst)veld speelden we daarna tegen DESM uit Weert. Na heel gemakkelijk op 0-3 te zijn gekomen kwam er de klad in het spel en wisten zij de 1-3 te scoren. De einduitslag van deze wedstrijd was uiteindelijk 4-6 wat geen duidelijk beeld van de wedstrijd gaf. Maar door onze eigen verslapping gaven we hun de kans om terug te komen in de wedstrijd. Nog slapper verliep het toernooi dat we een week later, ook in Weert, speelden bij MMC. De eerste wedstrijd was uiteindelijk (speltechnisch) nog de beste, daarna ging het bergaf. Toch bleek dit toernooi achteraf wel zijn vruchten af te werpen, maar daarover later meer. De volgende oefenwedstrijd speelden we in Sevenum tegen Sparta’18 (1-5). Hier was het spel bij vlagen een stuk beter en de overwinning was dan ook niet meer dan terecht te noemen. Eigenlijk had er nu nog 1 wedstrijd op het programma gestaan en wel tegen de Venlosche Boys. Maar door een tekort aan spelers aan hun kant kon deze wedstrijd op Zaterdag niet doorgaan en werd verzet naar de Maandagavond erna. In plaats van de Boys speelden wij op deze Zaterdag tegen de JO19 van Reuver, wat ons uiteindelijk een ruime zege opleverde. Een ruime zege was er vervolgens, verrassend, ook tegen de Boys hoewel we hier ook verloren. De wedstrijd werd gewonnen met 6- of 7-1, maar in deze wedstrijd raakte Sentayehu zwaar geblesseerd aan zijn hamstrings zodat hij voorlopig uit de running is.

Sentayehu was vandaag, bij de hervatting van de competitie, dus de eerste afwezige. De anderen waren Dylan en Damian, die allebei een schorsing moesten uitzitten. Als vervangers waren Nick, Daan en Stan van de JO17 bereid bij ons uit te helpen. Het doel van vandaag was duidelijk; de achterstand op koploper Laar bedroeg voor deze wedstrijd 2 punten en we moesten in elk geval zorgen dat we in hun spoor zouden blijven. Hopend op een misstap van hun of totdat we zelf in de directe confrontatie punten van hun kunnen afpakken. Tegen laagvlieger SHH zou het voor ons geen grote problemen moeten opleveren. Hoe anders zou dit uitpakken!!

Vanaf de eerste minuut zaten ze er bij ons bovenop met als gevolg dat vrijwel elk duel door ons verloren werd en we absoluut geen vuist konden maken. Mooi was het van beide kanten niet, maar daar maakte zich bij hun niemand druk om. Ook ons ging het vandaag niet om de schoonheid van het spel, het belangrijkste was om deze wedstrijd met 3 punten te beëindigen. Grote kansen waren er voor hun niet te noteren, maar ook voor ons duurde het tot de 20e minuut voordat er sprake was van een kans(je) toen Mickey de bal met het hoofd kon terugleggen maar deze bal niet resoluut genoeg werd ingeschoten. Dit was echter wel het sein om er een schepje bovenop te doen en het spel begon meer gelijk op te gaan. Vlak voor het half uur mochten we vanaf 18 meter aanleggen na een overtreding op Mickey. Ilias ging achter de bal staan maar schoot deze helaas net naast. 5 Minuten later zette Quinn goed door en wist de bal te veroveren. Hij liep met de bal het strafschopgebied binnen en legde de bal terug op Iron, die ter hoogte van de penaltystip stond. Deze wist echter geen hoek te vinden en schoot de bal tegen de keeper aan, ook omdat er geen enkele overtuiging achter het schot zat. De rust kwam nu snel dichterbij maar vlak voor die tijd krgen we nog 1 kans om alsnog een goal te forceren maar de vrije trap van Quinn werd door niemand begrepen en liep zonder gevaar over de achterlijn. Aan de andere kant had SHH ook geen grote kansen gekregen zodat 0-0 een logisch gevolg was.

Minder logisch was het dat het na rust nog zo lang 0-0 bleef, want al direct na rust verspeelde hun keeper een bal waarna Yannick vrij kon aanleggen maar hij wist met dit buitenkansje niks te beginnen. SHH speelde nu tegen de wind in en had daar toch wel moeilijkheden mee, vooral bij doeltrappen. Hierdoor kwamen wij vaker in balbezit op relatief weinig afstand van hun goal. Maar dan moet je de kansen wel verzilveren. Ilias dwong met een schot de keeper tot een redding en ook Mickey, keihard werkend als altijd, had het vizier niet op scherp staan. Tekenend hiervoor was de 1-0 die er, uiteindelijk, wel kwam. De bal werd teruggelegd op Mickey, die de bal totaal verkeerd raakte. Gelukkig kwam de bal hierdoor voor de voeten van Quinn die de bal wel in het doel kreeg: 1-0.

Ook na deze treffer kregen we nog een paar goede kansen om de score uit te breiden maar nog een doelpunt zouden wij vandaag niet meer maken. SHH begon nu met achterin 1-op-1 te spelen om alsnog te proberen de gelijkmaker te maken. We lieten ons terugdringen en kregen het zwaar. Maar vooralsnog hielden we stand en kreeg SHH geen grote kansen. Totdat, in de laatste minuut, zij een vrije trap mochten nemen en onze verdediging totaal verkeerd stond opgesteld. Een speler van hun kreeg de bal in de loop mee en stond oog in oog met Rik. Hij maakte geen fout en liet alles wat Irene is in mineur achter: 1-1. Vlak na de aftrap floot de scheidsrechter voor de laatste keer en was het puntverlies een feit.

Maar nu betaalde het toernooi in weert zich uit; hier werd er niet om bekers gespeeld maar werden er consumptiebonnen als prijzen uitgedeeld. Omdat we nog maar met 3 man van ons team aanwezig waren en de bonnen nooit meer hadden kunnen opmaken gaven we deze aan de spelers van ODA, die ook aanwezig waren, met de aanwijzing om tegen Laar extra hun best te doen. En, zie daar, de einduitslag van deze wedstrijd was ook 1-1. Hierdoor zijn we niet op grotere achterstand van de koploper gekomen en hebben het dus nog in eigen hand. Maar dan zal er wel uit een ander vaatje moeten worden getapt. Volgende week staat de uitwedstrijd tegen Bekkerveld op het programma en hier moeten 3 punten gehaald worden. Damian zal er dan wel weer bij kunnen zijn, Dylan moet nog 1 wedstrijd langs de kant blijven.

Overigens was er vandaag voor de wedstrijd een fotosessie ten behoeve van een sponsoractie van de Plus. Hier kunnen dan artikelen met de afbeelding van de spelers worden aangeschaft. Naar verwachting zullen vooral de botervlootjes hard gaan want vandaag waren ze niet in staat een deuk in een pakje boter te schoppen. Volgende week gaan we zien of er ook notenkrakers verkrijgbaar zijn.

Share this