Sportclub Irene JO19-1 – IVO JO19-1 (3-1)

JO19-1 verslaat IVO met gemickt schot.

Na de bekerwedstrijden, die we als verlenging dan wel vervanging van de voorbereiding hadden bestempeld, was het vandaag tijd voor het serieuze werk. Op het programma stond namelijk de eerste competitiewedstrijd van het nieuwe seizoen en de tegenstander van vandaag was IVO uit Velden. Een ploeg die voor het overgrote deel bestond uit tweedejaars B-junioren die vervroegd waren doorgeschoven. Volgens de trainers een ploeg die het van het voetballend vermogen moest hebben. Of dat zo was zou de wedstrijd uitwijzen, maar zeker was in elk geval dat ze het niet van het fysieke moesten hebben. Voordat we het veld op mochten voor de warming-up was het eerst tijd voor de jaarlijkse fotosessie; een teamfoto in tenue, een teamfoto in de (nieuwe) warmloopshirts bij het bord van de sponsor en nog een portretfoto van elke speler voor de digitale spelerspassen. Nadat dit alles klaar was kon de wedstrijdvoorbereiding dan van start gaan. Om daarna met goed voetbal een sprankelende overwinning te behalen.

Althans, dat was het plan. De waarheid was dat het sprankelende voetbal tegen de ploeg uit Velden in geen velden of wegen te bekennen was. Hoewel we in de beginfase een paar goede mogelijkheden kregen om direct op voorsprong te komen werden deze niet benut en begonnen we meer en meer tegen onszelf te voetballen. Alle vooraf gemaakte afspraken leken te zijn vergeten en posities werden slecht bezet. Door een gebrek aan scherpte werden er ook veel te veel duels verloren en dit werd in een aantal gevallen gecompenseerd met overtredingen. Zo kwam het dan ook dat IVO op voorsprong kon komen; bij een vrije trap van hun werd er verdedigend niet goed ingegrepen en door een speler van IVO bij de tweede paal attent gereageerd toen de bal doorschoot: 0-1

Het was duidelijk tijd uit een ander vaatje te tappen maar die knop zet je in de wedstrijd niet zomaar om. We hadden wel duidelijk meer balbezit, maar het grootste deel van de tijd werd deze in een veel te laag tempo van links naar rechts gespeeld. Een gelukje moest er aan te pas komen om de gelijkmaker te kunnen maken; een voorzet van de rechterkant, die verder ongevaarlijk leek, kwam tegen de arm van een IVO-speler en de scheidsrechter zag hierin een strafschop. Deze werd door Quinn H. binnengeschoten zodat er op het scorebord tenminste een gelijke stand te zien was: 1-1. Dr’op en dr’over was het devies maar tot aan de rust veranderde er niets meer aan de stand. 1 Kans voor IVO was er nog te noteren maar deze wisten Carlos en Rik gezamenlijk onschadelijk te maken. Aan de overkant hadden wij nog wat kansjes maar wilde de bal er niet in.

Na de donderpreek in de rust hoopten we op een snelle kanteling in de wedstrijd. Er was nu wel iets meer vuur te zien. De spelers van IVO speelden ook met vuur maar gelukkig voor hun liet de scheidsrechter het bij 1 gele kaart hoewel deze speler daarna nog een overtreding beging die ook een gele kaart waardig was. Ook een andere speler werd tot twee keer toe gespaard. Niet dat het voor ons iets uitmaakte want ondanks dat we IVO wel op hun eigen helft hielden wilde de bevrijdende tweede treffer niet vallen. De tijd tikte inmiddels door en velen hadden zich al bij een gelijkspel neergelegd toen we tien minuten voor tijd nog heel goed wegkwamen. Een speler kwam na een misser van onze kant gelukkig in balbezit en kon op de keeper af. Helaas voor hem en gelukkig voor ons was de weg nog lang en kon hij nog worden ingehaald en van de bal gezet voordat het echt gevaarlijk werd. Vrijwel direct daarna kon Yannick op avontuur en het leek al alsof hij zich op de achterlijn had vastgelopen toen hij het toch nog voor elkaar kreeg om de bal voor het doel te krijgen. In een wirwar van spelers wist iemand van ons ( ik meen Mickey) de bal toch nog aan te tikken zodat deze de doellijn passeerde: 2-1 Deze goal werd natuurlijk met gejuich ontvangen want zo kort voor tijd moest het wel de winnende zijn.

Om aan alle onzekerheid een eind te maken en om zijn naam definitief op het scoreformulier te krijgen mickte Mickey vlak daarna de bal om de keeper heen in de verre hoek en waren de drie punten binnen: 3-1.

Een wedstrijd om snel te vergeten eindigde gelukkig voor ons toch in een overwinning zodat we de competitie tenminste niet met puntverlies zijn begonnen. En dus kunnen we volgende week vol goede moed naar Nederweert waar Merefeldia onze volgende tegenstander is. Vol goede moed, want zo’n slechte wedstrijd speel je maar 1 keer.

Share this