De Harde Landing

En we staan weer met beide voeten op de grond.

Een week geleden begon de competitie met een duidelijke 7-1 overwinning. Maar waren wij nu zo goed, of was het niveau van de tegenstander gewoon niet zo goed? Na vandaag zouden we in elk geval een duidelijker beeld hierover hebben. Woensdag hadden we in een oefenwedstrijd Helden JO19-1 met 2-1 verslagen, maar ook hier waren we bepaald niet overtuigend. Voorafgaand aan de wedstrijd tegen Susteren, dat hun eerste wedstrijd verloren had, werd er een minuut stilte in acht genomen vanwege het overlijden van een spelertje van de O8. Daarna kon de strijd beginnen.

In het begin van de wedstrijd wisten we nog redelijk gevaarlijk te worden doordat er met een aantal goede crosspasses van achteruit steeds een speler voorin werd bereikt. Dit leverde helaas niets op en toen het Susteren lukte om zich hierop in te stellen was dit wapen onschadelijk gemaakt. Het zou dus van ons voetbalspel moeten komen. Hoewel Susteren wel fel in de duels was waren wij voetballend hun meerdere en normaal gesproken zou dit op den duur vanzelf tot kansen moeten lijden. Variatie in het spel is zeer belangrijk, maar als de variatie vooral bestaat uit de manier waarop balverlies wordt geleden werkt dat eerder tegen je. En variatie was er; Als er geen duels werden verloren, werd er wel te veel gelopen met de bal. En als dit ook niet het geval was werden we wel teruggefloten vanwege buitenspel. Kortom de kansen die we nodig hadden kwamen er niet. Slechts een keer was het raak; de scheidsrechter reageerde hierop met een technische Knock-out omdat hij de bal van dichtbij vol in het gezicht kreeg. Nadat het spel hierom even had stil gelegen ging het weer verder maar het werd er niet beter op. Niet met het spelniveau, maar zeker niet met het resultaat. Na te slap verdedigen kon namelijk een speler van hun veel te ver doorlopen en kreeg de bal uiteindelijk bij een medespeler. Hoewel hier ook wel een beetje geluk (voor hun) meespeelde wist deze speler de bal over Teun in het doel te schieten: 1-0. Dit was ook de ruststand omdat het ons niet meer lukte om gevaarlijk te worden.

De scheidsrechter had nog steeds last van duizeligheid en twijfelde even over het doorspelen, maar na wat frisse lucht wilde hij het toch proberen.  En zo gingen we weer het veld op om alsnog te proberen de achterstand om te buigen naar een overwinning. Maar hierop konden we geen moment aanspraak maken. Sterker nog, het niveau daalde nog verder en door een combinatie van het stroeve veld en het niet resoluut verdedigen kon de spits doorlopen en de bal bij een medespeler bezorgen die de bal voor het intikken had: 2-0. Wij konden hier niets meer tegenover stellen en na 90 minuten was dit ook de eindstand. De conclusie na de wedstrijd was dat we hadden verloren van een tegenstander waartegen dit niet nodig was geweest maar vooral tegen onszelf. Want alles wat we van tevoren hadden afgesproken was op het veld vergeten: het veld breed houden, niet te veel lopen met de bal, het tempo hooghouden en vooral door combinatievoetbal de tegenstander onder druk zetten. Als er niet snel een knop omgaat bij een aantal spelers gaat dit ons nog een hoop punten kosten en zal dit op zijn best een seizoen in de middenmoot worden.

Volgende week is onze tegenstander de ploeg die ons aan kop heeft afgelost: vv Born. Zij staan na twee speelronden, nog als enige zonder puntverlies, bovenaan. Zullen wij hun als eerste punten weten af te snoepen, of drukken zij ons nog verder naar beneden? Volgende week zullen we het weten.

Overigens mochten we vandaag voor het eerst de warming-up afwerken in onze nieuwe sweaters en onze sponsor schijnt ons al aardig in de gaten te hebben. DHL lijkt in dit geval de afkorting te zijn van Duidelijk HardLeers. Evengoed willen wij hun hartelijk bedanken en we zullen ons best doen om weer een andere betekenis hieraan te geven. Suggesties zijn welkom.

Share this