1 minuut stilte voor de ….

Druk als koploper blijkbaar toch te groot.

Als laatste wedstrijd voor de carnaval stond de wedstrijd tegen Polaris op het programma. In de thuiswedstrijd tegen hun waren wij, na een slechte wedstrijd, uiteindelijk de sterkste. Nu zou het anders lopen; wij gingen naar Maastricht om te winnen en zouden vervolgens de vrije periode ingaan als koploper. Donderdag hadden de jongens goed getraind, dus de kopjes stonden goed. Daags voor de wedstrijd werd er (natuurlijk ten overvloede) nog een bericht in de groepsapp gezet om te herinneren aan het rijschema en de vertrektijd. Op de dag van de wedstrijd kregen toch twee spelers het klaar om te laat te zijn, een zelfs zodanig dat we zonder hem zijn vertrokken. “Sorry, ik dacht……” Ik dacht helemaal niet, dat is het probleem. Omdat Sam nog steeds geblesseerd is, hadden we dus drie man op de bank. Evengoed mocht dat geen problemen opleveren. Vanwege het overlijden van een trouwe supportster van Polaris begonnen we met een minuut stilte. Een minuut stilte voor wat de storm had moeten worden.

De wedstrijd was nog maar enkele minuten oud, toen door matig verdedigen over hun linkerflank een speler kon doorbreken om vervolgens verwoestend uit te halen. De buitenkant van de paal redde ons, maar schudde ons niet wakker. Want even later kon Polaris weer doorbreken. Ditmaal waren ze minder zorgvuldig in de afwerking en schoten naast. Net als twee weken geleden, tegen Jekerdal, hadden we het lastig tegen een tegenstander die zelf niet al te geweldig kon voetballen maar dit compenseerde met een gezonde werklust. En, als het nodig was, ook een overtreding niet schuwde. Ondanks dat we het wel probeerden kwamen we daardoor geen moment in ons ritme, zodat we in de eerste helft niet 1 uitgespeelde mogelijkheid kregen. Eenmaal kreeg Yannick de bal mooi mee, maar zijn voorzet kon over de achterlijn worden gewerkt, en ons leverde het niet meer dan een corner op. Over de hele wedstrijd gezien hebben we een aantal corners gekregen zonder erin te slagen ook maar 1 daarvan op een goede manier voor de goal te krijgen. 0-0 was de ruststand en teleurgesteld zochten we de kleedkamer op. Teleurgesteld, maar nog niet bang dat het mis zou gaan; immers, vorige week was het ook 0-0 bij rust en wisten we alsnog te winnen.

Na een paar omzettingen in de rust gingen we vol vertrouwen het veld weer op. En (heel) even leek het erop dat het ging lukken. Maar Polaris was ook vol vertrouwen het veld weer op gegaan en het lag aan hunzelf dat dit vertrouwen niet ook beloond werd. In korte tijd kregen ze een paar kansen die ze stuk voor stuk om zeep wisten te helpen. Maar wij slaagden er niet in onder de druk uit te komen en ze waren ons steeds te vlug af. Eigenlijk was er geen moment te zien waarom zij zo laag op de ranglijst staan, ze bleven maar gaan. Tegelijkertijd was er geen moment te zien waarom wij bovenin meedraaien. Het is moeilijk te zeggen welke wedstrijd van ons slechter was: deze of die tegen Merefeldia? Ik neig ernaar deze slechter te vinden omdat tegen Merefeldia verliezen niet heel waarschijnlijk was en hier de nederlaag op de loer lag. Hoe dan ook, we konden geen potten breken en als we dan eens naar voren kwamen wisten we ons geen raad. Daarbij kwam dat Polaris op die momenten elke kans benutte ons uit ons ritme te halen en tijd te rekken door middel van blessures en het wegschieten van de bal zonder dat er vanaf de bank een reservebal kwam. Pas in de laatste 10 minuten begonnen we weer met iets meer geloof te voetballen maar we hadden ook niet dat kleine beetje geluk van de koploper. En als je bovendien, met nog maar een paar minuten te spelen, je tegenstander op de achterlijn 7x wilt passeren zodat zij de mogelijkheid hebben zich weer te organiseren en je er bovendien dan niet meer uit weet te slepen dan een corner met bijbehorend tijdverlies en eerder genoemd euvel verdien je ook niet meer.

0-0 was de eindstand en daar mochten we achteraf zelfs niet ontevreden over zijn. Er breekt nu even een rustperiode aan voordat we over 3 weken de (competitie)draad weer oppakken tegen ODA. Op de zaterdag daarvoor spelen we een oefenwedstrijd tegen HVCH, de koploper van de Hoofdklasse I. We gaan het beleven.

Share This