JO19-1 laat zich totaal overrompelen

en haakt af voor de titel

Na een vrije periode van enkele weken waren we vandaag te “gast” bij NWC Asten. Zij stonden, met hetzelfde aantal wedstrijden als wij, op 1 punt meer en vandaag zouden wij een goede stap kunnen zetten om hun achter ons te houden. Maar dan moest er wel gewonnen worden. En daar waren we van te voren toch niet helemaal gerust op, ook al omdat we door schorsing, blessures en afwezigheid niet op volle sterkte waren. Als het weer vorige week geen roet in het eten had gegooid was een deel hiervan niet nodig geweest; Damian had zijn schorsing vanwege zijn 5e (domme) gele kaart dan uitgezeten en Stan zou niet door zijn enkel zijn gegaan tijdens een zaalwedstrijd. Maar de feiten lagen anders en dus moesten we het zonder hun doen. Maike was vanwege stage afwezig en zo stonden we gisteravond opeens voor het probleem dat we maar 2 wissels hadden. Op het laatste moment werd Iron, ook terugkomend van een blessure, erbij gehaald om tenminste 3 wissels te hebben. En dat terwijl we niet wisten hoe fit 2 spelers waren die de afgelopen tijd geblesseerd waren en nog niet weer gespeeld hadden. Alles bij elkaar dus geen goed vooruitzicht voor een wedstrijd van 90 minuten.

Maar hierin kwam NWC ons tegemoet: om 15.15 u begon de wedstrijd, 10 minuten later was deze gespeeld. Door een veel te slap begin stond er namelijk toen al een 3-0 tussenstand op het scorebord. En dat terwijl we zelf, nog voor hun eerste doelpunt, al 2x op voorsprong hadden kunnen komen. Hun keeper had namelijk de gewoonte om ver voor zijn doel te staan en dit had ons bijna een goal kunnen opleveren toen een speler van hun de bal terug wilde koppen naar de keeper, maar in plaats daarvan over zijn eigen doelman kopte die vervolgens als een speer achter de bal aan moest om deze nog voor de lijn te keren. Kort daarna kwam er een goede voorzet vanaf de rechterkant die Nick ineens op de slof had kunnen en ook moeten nemen maar hij koos ervoor de bal aan te nemen. Omdat de opening naar de goal inmiddels dicht was moest hij de bal terug leggen wat vervolgens balverlies opleverde. Alsof het nog niet erg genoeg was moesten we al heel vlot 2x wisselen zodat we alleen Iron nog op de bank hadden.

Nadat NWC op deze comfortabele voorsprong was gekomen namen ze gas terug en ontstond er een iets meer gelijk opgaande wedstrijd die zelfs even de hoop opleverde dat er meer in zat toen we een strafschop kregen nadat Aimane in het strafschopgebied ten val was gebracht. Aimane ging zelf achter de bal staan en schoot de strafschop beheerst binnen: 3-1. Dit was ook de ruststand.

Ondanks alles hadden we nog wel de hoop dat we in de tweede helft nog de aansluiting konden vinden maar dom balverlies op het middenveld door twee man te willen passeren terwijl er een vrijstaande medespeler naast stond zette opeens hun snelle linksbuiten vrij voor Teun en betekende de nekslag: 4-1 Dat het in de slotfase ook nog 5-1 werd deed niet echt meer ter zake. Ook de, in totaal 3, gele kaarten gelukkig nog niet. Maar feit is dat we in de laatste twee wedstrijden van koploper tot vrijwel kansloos voor het kampioenschap zijn geworden. Volgende week spelen we de inhaalwedstrijd tegen ODA en deze telt nog mee voor de 2e periode. Hierop maken we nog een goede kans.

Maar dan zullen we wel uit een ander vaatje moeten tappen. Vandaag hebben we ons in de eerste paar minuten totaal laten overrompelen en verdienden we ook niets meer dan een nederlaag tegen deze ploeg, die naar mijn mening, de belangrijkste kandidaat is voor het kampioenschap. Dat een ware kampioen zijn “gasten” ook een warm welkom hoort te heten was vandaag helaas niet merkbaar want hierop was wel het een en ander aan te merken. Dit kun je echter de ploeg niet verwijten en doet niets af aan het feit dat zij dik verdiend de drie punten in eigen huis hielden.

 

 

 

Share This