RKSV Nuenen JO15-1 – Sportclub Irene JO15-1 (0-0)

En dat is één!!

Al het hele seizoen was er een datum met rood omcirkeld: 10 december 2016. De reden hiervan was dat op die dag de wedstrijd gespeeld zou worden tegen RKSV Nuenen, de directe concurrent onderin. Zij hadden tot nu toe 1 punt gehaald door een gelijkspel tegen Dordrecht, wij stonden nog steeds op de hatelijke nul. Daar moest dus nu verandering in komen, tenminste 1 punt moest er gehaald worden. Liever natuurlijk 3. En juist nu, in de aanloop naar dit duel, vielen ze bij bosjes: Ayoub is al langer niet fit en kon dus niet spelen, op de laatste training kwam daar Max nog bij. Vrijdagavond kwam dan tot overmaat van ramp nog de afzegging van Sven bij, die ziek op bed lag. Inmiddels waren Sam en Seif van de O14, die geen wedstrijd hadden, al gevraagd om mee te gaan zodat we tenminste 13 spelers hadden op het wedstrijdformulier. Max had graag meegewild om zijn ploeg te steunen maar werd ook nog eens ziek, zodat dat plannetje ook niet meer door ging. 13 spelers dus op het wedstrijdformulier, maar om nu te zeggen dat die allemaal fit waren; Ilyass, Nadir en Mo waren ook grieperig en konden ook niet voluit gaan. Ondanks dat gingen we met volle moed naar Nuenen om daar te proberen op het kunstgras een goede wedstrijd te proberen neer te zetten. Maar niet dat van het hoofdveld, want daarop mag vanwege de beruchte korreltjes niet gespeeld worden door de jeugd. Bij Nuenen wijken ze dan “gewoon”uit naar een ander kunstgrasveld.

Het was goed merkbaar dat het er voor beide ploegen om ging en beiden de punten hard nodig hadden. Het schaken begon al vooraf, waar Imo probeerde te gokken wat het speelsysteem van Nuenen in deze wedstrijd zou kunnen zijn en daarop een tactisch antwoord te vinden. Bij de aftrap moest dan blijken welk systeem er gespeeld moest gaan worden. Om 12.15 u stonden de spelers allemaal klaar voor de wedstsrijd, maar was het toch nog wachten geblazen, want de voorwedstrijd liep uit en was dus niet op tijd klaar. Maar eindelijk was het dan zover en mochten wij de aftrap nemen. Nu was het aan het team om te laten zien dat ze de boodschap begrepen hadden en er vol voor wilden gaan. En het mag alvast verteld worden, dit was zeker het geval. Ondanks dat was het in de eerste helft met name verkeer richting het doel van Gijs en konden we op de bank niet rustig ontspannen blijven zitten. Met name het gevaar uit corners zat ons niets lekker. En in de 12e minuut kwam er dan zo’n gevreesde corner, die Nuenen ook bijna de 1-0 opleverde. Weer kon er een tegenstander vrijwel ongehinderd inkoppen en via de paal kwam deze bal op de lijn terecht waar hij gelukkig nog snel weggewerkt kon worden. Even later kwam het gevaar niet van de zijkant, maar van recht van voren toen ze op een afstand van zo’n 20 meter een vrije trap mochten nemen. Maar ook deze ging recht naar voren, weliswaar keihard, en kon door Gijs worden gepakt. Als het zo door zou gaan, kon het niet lang goed gaan maar we hadden op dit moment geen andere keus dan er keihard voor te knokken om te proberen het doel schoon te houden. Nuenen had de overhand en was misschien net even iets gehaaider dan wij door op de juiste momenten even wat harder het duel in te gaan of de tegenstander even te hinderen en vast te grijpen. Wel was duidelijk zichtbaar dat ook zij het in deze competitie niet makkelijk hebben en niet vaak voor de goal van de tegenstander komen. Ze leken er zelf ook van te schrikken om dan vervolgens veel te gehaast en onzorgvuldig af te werken. Dit was ons geluk, want in de loop van de eerste helft kregen ze toch een paar goede kansen die normaal gesproken toch wel een doelpunt moeten opleveren. Aan de andere kant hebben wij hetzelfde probleem want Seif kon 1 keer een mooie dieptepass op Ilyass geven maar deze schrok zo van de ruimte die hij kreeg dat hij de bal naast schoot. Waarop Nuenen vervolgens in de tegenstoot de bal hoog over schoot en de rust bereikt werd met een stand van 0-0.

De tweede helft leverde een ander spelbeeld op doordat wij ook meer aan voetballen toekwamen. Maar ook door het aantal blessures; mogelijk uit frustratie waren er bij Nuenen een aantal spelers die vaak net even over de schreef gingen en daarbij hun tegenstander in het duel blesseerden. Dit gebeurde in de eerste helft ook al 2x, in de tweede helft kwam daar nog een flink aantal keren bij zodat er op een gegeven moment 2 van ons gelijktijdig geblesseerd op de grond lagen. Maar het moet gezegd worden, juist hierdoor waren ze nog verbetener en de wil om door te gaan was duidelijk aanwezig. Een keer hadden we een beetje hoop dat we zouden kunnen scoren, toen Robin vanaf de punt van het strafschopgebied op doel schoot zoals zijn bijna naamgenoot vaak doet bij Bayern München en het Nederlands elftal. Maar helaas, Robin is geen Robben en deze kans leverde niets op. Later in de tweede helft probeerde Nadir het ook nog eens van afstand, maar dit schot mistte richting en kracht. De aanval die hieraan vooraf ging was wel de moeite waard, maar dat levert geen punten op.

Afgezien van een kansje van Nuenen, toen ze een vrije trap aan de zijlijn mochten nemen en deze met de borst richting doel werd gewerkt maar naast ging, werden ook zij niet meer gevaarlijk zodat de wedstrijd steeds meer op een 0-0 afstevende. En ook werd. Ons eerste puntje in deze loodzware competitie werd gevierd alsof het een overwinning was. Dit lijkt misschien overdreven, maar het grootste winstpunt van vandaag was de werklust en de overtuiging die er te zien was op het veld.
Te beginnen met Gijs, die een hele goede wedstrijd keepte en zekerheid uitstraalde, naar Wadie, die als linksback een dijk van een wedstrijd speelde en beloond werd met een wissel van zijn directe tegenstander, en Narjiss, die al wekenlang heel constant (en goed) speelt en heerst op het middenveld. Maar ook de eerder genoemde jongens die zeker niet fit waren maar toch tot het gaatje gingen en alle andere niet met name genoemde spelers verdienen een compliment voor de inzet en werklust. Als laatste nog Seif, die de hele wedstrijd speelde, en Sam, die in de tweede helft inviel en dit prima deed, die een compliment verdienen.

Na het behalen van een goed resultaat is het lekker feesten en dit deden ze ‘s avonds na de wedstrijd bij Imo thuis, die eerder deze week jarig was geweest en iedereen uitgenodigd had voor een FIFA-avondje. Gelukkig was er hierbij een stuk minder blessuregevaar en heeft iedereen ongeschonden het eindsignaal gehaald. Volgende week Zaterdag is het dan tijd voor de laatste competitiewedstrijd voor de winterstop en komt Spartaan’20 op bezoek. Deze ploeg staat op de derde plek in de competitie en zal dus weer van een ander kaliber zijn als Nuenen. Maar we weten nu weer hoe het is om een punt te halen, misschien geeft dat ons vleugels.

Share this