Sportclub Irene JO14 verliest twee wedstrijden….

En dan is het ineens zaterdag 2 september, en we staan weer op de plak. De zomerstop is alweer een aantal weken achter de rug, de schoolvakantie is weer voorbij, het voetballen is weer begonnen. Een nieuw seizoen, iedereen begint weer op nul, nieuwe kansen, nieuwe ronden.

 

Sportclub Irene JO14, officieel JO14-1, bestaat voor het seizoen 2017/18 uit vijftien spelers waarvan er twaalf het vorig seizoen in de JO13-1 stonden. Drie “nieuwe” spelers dus, te weten Mendo Rudolph en doelman Tim Peijnenburg (beide vorig seizoen JO13-2) en Taishano Paulina, die over is gekomen van de Venlosche Boys. Genoeg keuzes voor het kader derhalve.

 

De drie eerste zaterdagen van dit seizoen zijn gereserveerd voor bekerwedstrijden. De ene team neemt deze serieus, voor een ander worden deze als veredelde oefenwedstrijden gezien. De loting wees uit dat Irene JO14 deze eerste wedstrijd op bezoek moest bij Wittenhorst, terwijl sv Venray en de Venlosche Boys de andere twee tegenstanders zijn. Overigens, deze drie zijn de enige O14 teams die een beetje in de buurt van Tegelen liggen.

 

Irene had vorige week zondag al een beetje geoefend. Op het toernooi in Urmond werd tegen alleen maar JO15-1 teams drie keer nipt verloren en één keer gelijk gespeeld. Er waren maar elf spelers aanwezig, de laatste pot moest er zelfs met tien gespeeld worden. Maar goed, voor het nieuwe kader toch een gelegenheid om wat indrukken van het team te krijgen.

 

Wittenhorst speelt, evenals sv Venray, voor de competitie een klasse hoger (hoofdklasse), de Venlosche Boys is voor Irene ook een tegenstander in de competitie.

 

Onder het genot van een heerlijk zonnetje werd om 11 uur afgetrapt op één van de kunstgrasvelden in Horst. Inderdaad, kunstgras. Is geen ondergrond voor een voetbalpot, maar het veld ligt er in ieders geval beter bij dan dat een aantal kilometers zuidelijker. Irene helaas niet compleet, Amin kampt met een blessure waardoor hij ook al het grootste gedeelte van de voorbereiding heeft moeten missen.

Vorig seizoen werd door Irene JO13-1 ook tegen Wittenhorst gebekerd (5-1 nederlaag), en wat toen opviel was de enorm sterke en grote spits van de thuisclub. Hij werd destijds omschreven als George Weah, voor de lezers die nog niet zo oud zijn kan hij het best vergeleken worden met een Romelu Lukaku van (nu) Manchester United. Deze spits was vorig seizoen ongeveer in zijn eentje verantwoordelijk voor de grote overwinning van zijn team. Nou, we zijn een jaar verder, maar voor de rest weinig veranderd, ook nu stond hij weer in de spits. Kjell had vandaag de opdracht om hem uit te schakelen, voor zover dat mogelijk was natuurlijk. Maar na vijf minuten was het al duidelijk dat dit niet altijd mogelijk was, want met zijn fysieke kracht stelde hij een medespeler in de gelegenheid de 1-0 te scoren. Lang mocht Wittenhorst niet genieten van de voorsprong, want drie minuten later was het weer gelijk. Na een corner van Marc wat gerommel voor de goal, tot dat Dylano de bal vond en hem achter de lijn werkte, 1-1. We schrijven minuut dertien als de grote spits weer richting doel dendert. Hij kan echter alleen afgestopt worden door een overtreding, en dat ook nog wel binnen de beruchte lijnen. Penalty, voor hemzelf een koud kunstje om Tim kansloos te laten, 2-1. Het spel gaat redelijk op en neer, met iets meer balbezit en gevaar voor Wittenhorst, dat ook wat verzorgder speelt. In de 29e minuut kwamen de oranjehemden op 3-1. Opnieuw was een overtreding de inleiding voor dit doelpunt. Nu echter buiten de zestien meter, maar de vrije trap werd strak en hard in het doel geschoten. Een minuutje later fluitsignaal, rust. Maar scheids, na dertig minuten al? Ja, dit is de D, en die spelen dertig minuten. Och nee, dit is de C. Spelen we de tweede helft gewoon vijf minuten langer…

 

In wijziging bij Irene bij het begin van de tweede helft, aan het spelbeeld weinig verandering. En omdat het bij Irene niet echt lekker liep, namen de frustraties met de minuut toe, en werd niet alleen Wittenhorst de tegenstander, maar ook het eigen team. Kansen werden er niet veel gecreëerd, aan beide kanten overigens niet. Het duurde dan ook lang voordat er weer een doelpunt te noteren viel. Helaas voor de Tricolores viel dit aan de andere kant, en opnieuw was de spits de maker van de goal, 4-1. Het verzet, voor zover aanwezig, was nu definitief gebroken, de 5-1 was uiteindelijk nog voor de statistieken.

 

Betekent dus dat de eerste echte wedstrijd van het seizoen verloren ging. Nou is dat natuurlijk niet erg, maar de manier waarop, en zeker in de tweede helft, is wel wat verontrustend. Om van een tegenstander te winnen is al moeilijk genoeg, maar zorg dan dat je er zelf als één team staat. Enfin, ook weer geen paniek, het was maar één wedstrijd. Komende donderdag vriendschappelijk tegen HBCV JO15-1, een week later op de donderdag voor de beker tegen de Venlosche Boys JO14. In ieders geval al twee kansen om als team te laten zien dat ze wel degelijk ook goed kunnen voetballen.

Share this