Opnieuw een monsterscore voor Sportclub Irene JO14

Een week na de eclatante 10-0 overwinning op Olympia’18 stond er op de laatste dag van september voor Sportclub Irene JO14 een lange reis te wachten. In het Brabantse Heesch, gelegen ten zuiden van Oss, was de plaatselijke HVCH de thuisspelende ploeg. HVCH staat voor Heesche Voetbal Club Heesch, wat natuurlijk volkomen logisch is…

HVCH JO14 had vorige week hun eerste wedstrijd verloren. Bij de Venlosche Boys werd een 2-0 nederlaag geleden, een voor Irene bekend team natuurlijk. Ook in het bekertoernooi was HVCH niet erg succesvol met drie nederlagen. Aangezien er maar acht competitiewedstrijden gespeeld gaan worden is HVCH vandaag gebaat bij een goed resultaat.

Het spreekt voor zich dat Irene daar anders over denkt. Eenmaal bij Sportpark de Braaken in Heesch aangekomen bleken er dertien spelers uit de “spelersbussen” te stappen, al is Max nog niet geheel fit. Maar helaas zonder de afwezige Taishano en de geblesseerde Caner, die afgelopen donderdag tijdens de training zijn buitenste middenvoetsbeentje heeft gebroken. Heel veel sterkte jongen, en hopelijk tot snel weer op het veld.

De meeste van de spelers (en ouders) bewaren goede herinneringen aan “HVCH-uit”. Twee seizoenen geleden, toen Irene nog O12 was, werd er een gestolen 0-1 overwinning geboekt. 59 minuten onder druk, de thuisclub miste heel veel kansen, waaronder een pingel, en in de allerlaatste minuut uitbraak Irene, Dylano diep op Marc, goal. Niet iedereen van de thuisclub was hier amused over, in tegenstelling tot de aanwezige Irene-mensen. Maar goed, dat was even geleden, hoe zou het vandaag aflopen op het aardig in de bouwsteigers staande sportpark?

Irene begon in ieders geval goed aan de pot. Veel balbezit, goed spel. En, na vijf minuten al de voorsprong. Na een prachtige actie gaf Dylano de bal aan Julian, die in kansrijke positie niet zelfzuchtig was, maar de bal opzij speelde naar Marc, die er nog beter voorstond, 0-1. Vijf minuten later het hoogtepunt uit de wedstrijd (al wisten we dat toen nog niet). Sem de Hond onderschepte in de achterhoede aan aanval van de thuisclub, en via heel veel schijven kwam de bal via Sid terecht bij Marc. Uit een eigenlijk onmogelijke hoek schoot ie de bal hard in, 0-2. De goal op zich was mooi, maar de aanval, helemaal van achteruit waarbij vele spelers bij betrokken waren, was een plaatje. En opnieuw vijf minuten later, we hebben het inmiddels over de vijftiende minuut, was het weer raak. Na een dieptebal van Mendo ging Dylano alleen op de keeper af. In eerste instantie schoot ie ook tegen de keeper aan, maar in de rebound wist hij toch te scoren, 0-3. De “vijf-minuten-cyclus” werd daarna onderbroken, want slechts twee minuten later was het opnieuw raak. En opnieuw was Dylano degene die, na een individuele actie, scoorde. En Irene ging, in de stromende regen, gewoon verder. Negentiende minuut, prachtige lange bal van Sem de Hond van achteruit op Dylano, en het was 0-5. En wat konden de blauw-wit hemden daar tegenover stellen? Een schot, na een snelle uitbraak, op de paal, verder helemaal niks. En dat ondanks de vele wissels die toegepast werden. Irene speelde twintig minuten fantastisch voetbal, hoge druk, goed combinatiespel. Als de kansen een beetje goed benut werden waren de dubbele cijfers al gehaald. De liefhebber van een geweldige scrimmage voor de goal kwam in de 28e minuut echt aan zijn trekken. Na een corner van HCVH bleef de bal voor het doel van Irene hangen. Vijf, zes keer schoot de thuisclub op doel, maar telkens zat er een voet, been of hand (van de keeper) tussen. Tot dat de bal uiteindelijk toch over de lijn ging. Volgens de assistent-scheidsrechter stond degene die scoorde in buitenspelpositie, maar na een kort onderhoud met de scheidsrechter ging de bal toch richting middenstip, 1-5. En dat zou ook de ruststand zijn.

In de tweede helft was het eerste gevaarlijke moment voor de goal van Irene te noteren. Tim was verslagen, maar Sem Coppen haalde de bal uiteindelijk nog van de doellijn. Maar drie minuten waren er gespeeld, en Irene wist weer te scoren. Julian was verantwoordelijk voor de assist, het doelpunt werd gescoord door Dylano. Een minuutje later, strakke voorzet Dylano, en Max gleed de bal binnen, 1-7. Drie minuten later, Dylano doet het deze keer in z’n eentje, en het is 1-8. Nog een droogte van twaalf minuten opnieuw een goal. En, opnieuw Dylano, zijn zesde van vandaag. Deze keer liet hij de doelman volledig kansloos met een enorm hard schot, het is 1-9. Nog ruim een kwartier de tijd om jacht te maken op nummer tien. Zou wel uniek zijn, twee weken achter elkaar, maar wat er ook geprobeerd werd, ondanks de vele kansen, een score met dubbele cijfers zat er vandaag helaas niet in. Aan de andere kant moest de verdediging, of in uiterste nood Tim nog een paar keer ingrijpen, maar dicht bij een goal kwam HVCH niet meer.

Op het laatste kwartier van de eerste helft na een erg sterke wedstrijd van Sportclub Irene JO14. Fel op de bal, mooie combinaties, oog voor de medespeler, zo goed als niks weggeven, dat zijn termen die de trainers graag op het veld terugzien. En dat was vandaag absoluut het geval.

Na twee wedstrijden koploper met een doelsaldo van 19-1. Het zegt nog niet veel, maar dat het een lekker begin van de competitie is zal niemand ontkennen.

Volgende week zaterdag in ieders geval geen competitiewedstrijd voor Irene JO14. De oorspronkelijke tegenstander, de Beerse Boys, hebben zich uit deze competitie terug getrokken. En dat betekent dat de volgende wedstrijd pas op donderdag 12 oktober gespeeld gaat worden, als de Venlosche Boys op de Bakenbos de tegenstander is voor de laatste bekerwedstrijd. Oh ja, de volgende competitiewedstrijd volgt pas op … 28 oktober….

Share this