ZSV JO13-1 – Sportclub Irene JO13-1 (0-4)

Eerste wedstrijd na de winterstop in winst omgezet

He he, Sportclub Irene JO13-1 mag weer voor het eggie, de winterstop zit er op. Tenminste, met de temperaturen van de laatste weken mag je wel over “winter” spreken, maar over een “stop”? De heren en dame van de D1 hebben amper de tijd gehad om “lui knäok” te kweken, vanaf begin januari zijn ze de zaal ingegaan om te trainen.

Om van een trainingskamp te spreken gaat iets te ver, maar het derde weekend van januari leek er verdomde veel op. Op zaterdag werd er geoefend bij en tegen Union Nettetal, wat resulteerde in een 2-2 gelijkspel. Daarna werden er pizza’s van de shirtsponsor genuttigd in de eigen kantine om de dag af te sluiten met zwemmen bij het Meerdal, helemaal in America. Dus laat en vermoeid in bed, maar daar hield het programma op de zondag geen rekening mee. Om 8 uur werd er koers gezet naar Maastricht, waar bij Scharn gestreden werd om de felbegeerde Wintercup. Heerlijk zonnetje, temperaturen rond het vriespunt, maar boven alles fantastisch voetbal met een geweldig resultaat. Alle wedstrijden tegen drie mede-hoofdklassers en twee derde divisie-teams werden gewonnen met een doelsaldo van 13-0. De laatste wedstrijd van het toernooi tegen het eveneens nog ongeslagen MVV (een eerste divisie team!) werd zeer verdienstelijk 0-0 gespeeld, wat, op basis van een iets minder doelsaldo, een zilveren plek op dit toernooi opleverde. Iedereen die in Maastricht aanwezig was met een rood-wit-blauw hart was megatrots op de prestaties van de jongens en meid.

Een week later volgde, samen met de O12, een intern zaaltoernooitje “net euver de päöl” in het Duitse land, de voorbereiding werd twee weken geleden afgesloten met een 0-1 overwinning tegen en bij SHH in Herten. Ook dit was een zeer acceptabele wedstrijd, waarin het voetbal niet altijd even goed was, maar waar een echt team stond die voor elke meter en bal hard knokte.

Vorige week gooide het weer roet in het eten voor wat betreft de herstart van de competitie. Of roet in het eten, we kunnen beter spreken van witte vlokken op het veld waardoor de thuiswedstrijd tegen sv Deurne werd afgelast. Maar vandaag is het dan eindelijk zo ver. En als het niet thuis is tegen Deurne, dan gaan we maar naar Deurne toe voor de wedstrijd tegen ZSV.

ZSV staat op dit moment op de achtste plaats, met zes punten achterstand op Irene. De wedstrijd in Tegelen eindigde eind september in een 5-0 overwinning voor Irene, een stand die met de rust al was bereikt. De Tricolores moeten het vandaag echter stellen zonder de geblesseerde Eline. Zij wordt vervangen door de keeper van JO13-2, Tim Peijnenburg.

Op het hoofdveld van ZSV, op dat overigens op hetzelfde sportpark speelt dan sv Deurne, werd de wedstrijd om 11.45 uur afgetrapt. Irene was vanaf het begin de betere ploeg, maar het werd hun lastig gemaakt door de felheid van de geelhemden. Aan voetbal kwamen ze dan ook niet echt toe. In de vijfde minuut was dan ook een corner nodig om op voorsprong te komen. De bal van Max werd door een verdediger weggekopt, echter precies voor de voeten van Ruben, die de bal vanaf een meter of veertien de kruising in joeg, 0-1. Vijf minuten later had Ruben weer een groot aandeel in een doelpunt. Deze keer wist ie met een assist Julian de diepte in te sturen, en deze bleef uiterst koel, 0-2. Irene had het meeste balbezit, maar nogmaals, ZSV compenseerde dit door hard te werken en de Irene-spelers geen meter, geen centimeter te geven. Op een enkel kansje van Irene na gebeurde er weinig schokkends meer in het eerste gedeelte. Aan de andere kant had Tim het de eerste helft redelijk rustig. De thuisploeg werd door de Irene-verdediging dan ook redelijk ver van het doel gehouden.

In de tweede helft veranderde het spel wel wat. Irene was heer en meester, mede ook door wat wissels van ZSV kant waar een paar spelers het veld inkwamen die de 12-jarige leeftijd nog niet had aangetikt. Niet dat zij verantwoordelijk waren voor een ander beeld van de wedstrijd, maar het is logisch dat ze fysiek minder in te brengen hebben dan hun voorgangers. Er waren 40 minuten gespeeld toen Dylano op rechts goed doortrok tot aan de achterlijn, en de bal hard voor het doel slingerde. Daar stond Max te wachten om de bal een laatste tikje te geven, 0-3. Vijf minuten voor tijd werd Dylano op respectabele afstand van het doel gevloerd. Normaal gesproken was de afstand te ver om rechtstreeks op doel te schieten, maar Irene JO13-1 heeft Caner. En Caner ging achter de bal staan, bekeek de situatie eens goed, hoorde de aanwijzingen vanaf de kant aan, en dacht: BOEM! En zo stond de eindstand van 0-4 op het scorebord.

Goede, degelijke overwinning die geen minuut in gevaar is gekomen. Het voetbal was niet altijd goed, maar daar had de felheid van de tegenstander ook mee te maken.

Lang nagenieten van deze overwinning is echter niet mogelijk, dinsdag wacht alweer de volgende wedstrijd. De vorige week afgelaste thuiswedstrijd tegen sv Deurne staat dan opnieuw op het programma. En dat beloofd een pittig potje te worden tegen de nummer twee van de ranglijst, die na de resultaten van vandaag de koploper weer een beetje in het vizier heeft.

Share this