sv Someren JO13-1 – Sportclub Irene JO13-1 (1-4)

Geen al te beste pot, wel drie punten voor JO13-1

SV Someren JO13-1 – Sportclub Irene JO13-1. Dat staat op de agenda voor zaterdag 26 november. Someren is de laatste tegenstander die Irene in de eerste seizoenshelft treft, vanaf volgende week gaan we verder met de “Rückrunde”. Het team staat op de achtste plaats, als “aanvoerder” van de staartploegen. Met negen punten is de achterstand op de ploeg die één plaats hoger staat bijna net zo groot (zes punten) als de rode lantaarn (vijf punten).

Irene is helaas niet compleet, alles behalve zelfs. Julian ontbreekt op het appèl, en zowel Cody als Marc zijn beide weer geblesseerd! De één (Cody) met een ontstoken elleboog, de ander (Marc dus) ligt er weer (ongeveer) zes weken uit met een knieblessure. Het houdt dit seizoen niet op bij hun. Maar dan zijn we er nog niet, want Caner is nog niet voldoende hersteld van zijn blessure van de vorige week, dus ook hij is er niet bij. Een aflevering van M*A*S*H (voor de wat oudere lezers) is er niks bij. Gelukkig werd de wedstrijd van Irene O12 afgelast waardoor er twee spelers van dat team (Jop Bonten en Nuri Kojil) met de D1 mee konden doen. Dus met dertien spelers, twee geblesseerden, twee kaderleden en een pallet ouders (en opa) werd er afgereisd naar het Brabantse dorp, gelegen nabij de A67. Een dorp overigens waarin een nog niet zo ver verleden (inmiddels) ex-Ajacieden als Van der Wiel, Anita, Maxwell en Heitinga nog vrij over straat liepen. Nou ja, vrij….

De aftrap op het grote Sportpark de Potacker is redelijk aan de late kant, het is om 12.30 uur al middag. Dat heeft in de tijd van nachtvorst uiteraard ook z’n voordeel. Niet dat het om dat tijdstip met vier graden warm was, maar het zonnetje scheen wel lekker. De wedstrijd werd overigens gespeeld op het erg mooie hoofdveld, kunstgras, authentieke tribune met inpandige kleedlokalen, een (werkend) scorebord, veel reclameborden. Het was een genot om daar te mogen voetballen.

Maar goed, de wedstrijd. Irene begon voortvarend aan de pot. Een corner van Siem werd door Max binnen gekopt, het stond 0-1 en er stonden 57 seconden op het scorebord! Ideale start om er een leuke wedstrijd van te maken, maar niks was minder waar. Het spel was slordig, veel onnodig balverlies, geen voetbal maar alleen hoge en het liefst verre ballen. Toch leverde dit een aantal 100% kansen op, echter zonder resultaat. De thuisclub kwam een paar keer voor de goal van Eline, maar echte kansen mocht je dit niet noemen. Dus dat doen we dan ook maar niet. Na dertig minuten werd er voor de rust gefloten, 0-1 tussenstand, tijd om wat puntjes op de i te gaan zetten.

Gezien de leeftijd mag je verwachten dat de spelers weten wat de i is, maar het was in de tweede helft niet echt zichtbaar dat daar puntjes op gekomen zijn. Het spel bleef precies hetzelfde, als de term “hotsknotsbegonia-voetbal” (alweer voor de oudere lezers, ooit verzonnen door wijlen Bert Jacobs) ergens betrekking op had, dan was dat op het spel van de D1. Een aanval over een aantal schijven was redelijk uniek in deze wedstrijd. Toch wist Irene de voorsprong te verdubbelen. In de 40e minuut stuurde Ruben Dylano diep, en met een bal in de verre hoek was het 0-2. Twee minuten later kreeg Someren een penalty cadeau. Het is immers de tijd om kadootjes uit te delen, niet waar? Het was niet echt een overtreding, toch ging de bal op de stip. De thuisclub nam het kadootje met dank aan, Eline was kansloos, 1-2. Een offensief van Someren bleef echter uit, sterker nog, Irene kwam in de 51e minuut op een 1-3 voorsprong. Nuri bezorgde de bal na goed doorzetten bij Ruben, en deze knalde de bal vanaf randje zestien richting kruising. De keeper zat er nog wel aan, maar niet meer dan dat. Twee minuten voor tijd kwam de eindstand op het scorebord. Dezelfde combi als bij de tweede goal was hier verantwoordelijk voor, Ruben met een pass op Dylano, en het was 1-4.

De drie punten gaan mee naar Tegelen, drie punten die eigenlijk de gehele wedstrijd niet in gevaar kwamen. Someren bood te weinig weerstand om het Irene moeilijk te maken, maar het was van de kant van Irene geen al te beste wedstrijd. En dat is dan misschien het meest positieve van vandaag, in eerdere moeizame wedstrijden maakten ze het zichzelf nog wel eens moeilijk.
Mede ook door de andere resultaten stijgt Irene vandaag van de vijfde naar de (met Sparta gedeelde) derde plek, achter koploper Bruheze (dat alweer een minimale overwinning boekt, maar ook dat zijn drie punten) en Deurne.

Zoals gezegd, volgende week wordt er begonnen met de tweede seizoenshelft. Mits het weer het toelaat nog twee wedstrijden tot aan de winterstop, te beginnen met een thuisduel tegen de Venlosche Boys. Inderdaad, alweer de Venlosche Boys, net als de vorige week (voor de beker)…

Share this