Toernooi bij de buren wordt gewonnen

Het was vroeg opstaan, Hemelvaartsdag 2017. Om 8.45 uur werden de heren spelers (met aanhang) van Sportclub Irene JO13-1 verwacht in Wijbosch, gemeente Schijndel, om deel te nemen aan het Van Kessel toernooi. Gastheer is RKSV W.E.C., wat staat voor Wijbosch Eerde Combinatie. Omdat Eline met de dames van de KNVB op een toernooi in het Duitse Duisburg was, verdedigde Tim vandaag het doel.

Drie wedstrijden (van elk zeventien minuten) in de poule, waarvan de eerste (tegen vv Tricht) al om half tien. En dat dit vroeg was bleek meteen na de aftrap. Tricht nam het initiatief, en binnen twee minuten ook meteen de voorsprong. Een klap die Irene niet meer te boven kwamen, ondanks de nodige kansen. De tweede wedstrijd tegen de thuisclub werd met 4-1 gewonnen, de derde poulewedstrijd leverde helaas weer een nederlaag op, DOVO was met 3-0 een aantal maatjes te groot. Derde plaats in de poule, dus dat betekent verder strijden om plaats 9 t/m 12. De temperatuur was inmiddels aardig opgelopen tot een 28 graad, de schaduw werd op een gegeven moment de meest favoriete plek op het mooie park. PVCV uit Vleuten was om deze plaatsen de eerste tegenstander, die redelijk gemakkelijk met 3-1 aan de kant werd gezet. Dus werd er om de negende plaats gestreden tegen vv Geinoord. Een beter begin aan een wedstrijd is niet denkbaar. Aftrap Irene, de bal in de voeten van Siem, die de bal richting doel van de tegenstander gooit. Dylano en Max gaan achter de bal aan, de keeper kwam uit, maar was iets te laat om de bal te onderscheppen. Anders gezegd, Max was iets eerder bij de bal, speelde de bal tussen de benen van de keeper door om hem vervolgens in het doel te schuiven. Er stonden ongeveer acht seconden op de klok… Het goede begin werd geen goed vervolg gegeven, na zeventien minuten stond er 1-1 op het scorebord, penalties. Hierin werd Tim de held door twee pingels te stoppen waardoor Irene op de negende plaats eindigde.

Na afloop van het toernooi een zeer uitgebreide prijsuitreiking, want overal was een prijs voor bedacht. De beste coach, de meest enthousiaste toeschouwers, de beste doelman t/m aanvaller, het team dat de meeste shoot-outs (na elke wedstrijd) had benut, de speler die de penaltybokaal had gewonnen (Marc Panier, binnen Irene beter bekend als Marc Panzer, was, op z’n sokken, de onderlinge winnaar bij Irene, maar kon helaas in de finale niet veel potten breken), en, voor alle teams een beker. De grootste beker was voor het team van DOVO, de toernooiwinnaar. Een team uit de poule van Sportclub Irene…

 

Twee dagen later het volgende toernooi. Locatie: sportpark Zuid in Maastricht, waar v.v. de Heeg hun thuiswedstrijden speelt. Voor de meeste spelers (en ouders) een toernooi met goede herinneringen, vorig jaar (met O12) werd de finale van dat toernooi verloren. Al zat aan deze finale wel een erg negatief randje… Maar goed, dat was vorig jaar, vandaag begon iedereen weer gewoon met nul punten. Maar deze nul punten werden er al heel snel negen, want de eerste drie wedstrijden (van elk 13 minuten) tegen drie Duitse tegenstanders werden erg gemakkelijk gewonnen: 5-0 tegen TV Eiche Horn, 3-0 tegen SV BW Sande en 1-0 tegen DJK Dürscheid. Behalve Eline ontbraken vandaag ook Amin en Flip. De plaats onder de lat werd vandaag ingenomen door Wessel. En Wessel had in deze drie wedstrijden precies NUL ballen aangeraakt, geen enkele aanval van welke van de drie tegenstanders dan ook. Dat veranderde in de vierde (en laatste) poulewedstrijd snel, waarin RFC Seraing (uit België) de tegenstander was. Ook dit team had alle wedstrijden gewonnen, het ging om de eerste plaats in de poule. Irene had weinig te vertellen in deze wedstrijd, die werd gedomineerd door een spits van de Belgen die in alles aan Romelu Lukaku deed denken. Hij bepaalde met zijn twee doelpunten de eindstand op 2-0. En hij bleek echt uit 2004 te zijn…

Was het donderdag ongeveer 28 graad, vandaag kwamen er nog een graad of acht bij. Na elke wedstrijd meteen met z’n allen de schaduw in, het was in de zon niet om uit te houden. En een pauze van ruim twee uur tussen de laatste poulewedstrijd en de eerste kruisfinale is dan ook niet echt lekker. Ook hierin trof Irene een Belgische tegenstander, RDC Cointe Liege. Een erg slap begin leverde al snel een 0-2 achterstand op. Het voetbal werd daarna vergeten, het werd veel te veel de lange bal gehanteerd. Dit leverde echter wel een aantal kansen op, maar er werd slechts één keer gescoord. Een onnodige en onterechte nederlaag, wat een plaats in de kleine i.p.v. grote finale opleverde. Tussendoor echter nog de finale om de penaltybokaal. Sid was al eerder tot winnaar van Irene gekroond, en deed het ook in deze finale erg goed. Een derde plaats was uiteindelijk zijn deel.

In de kleine finale, het was inmiddels half negen, was weer een Duits team de tegenstander, SuS Beckhausen. Dankzij Ruben (zijn zesde doelpunt vandaag) kwam Irene al snel op voorsprong, en die werd niet meer uit handen gegeven. Derde plaats, mooie klassering. Winnaar werd RFC Seraing, inderdaad, uit de poule van Irene…

 

Het laatste toernooi vond plaats op zondag 11 juni. De reis voorafgaand het toernooi was deze keer niet ver. I.p.v. de poort bij Irene moest de poort bij de buren gebruikt worden, TSC’04 was vandaag de gastheer. Tussen de twee vorige toernooien en vandaag niet al te denderend en warm weer, maar juist vandaag ging de thermometer weer richting de 28 graad. Een voordeel dus dat het toernooi a) heel vroeg begon en b) daardoor ook heel vroeg afgelopen was. Helaas één afmelding vandaag, Flip had met andere hindernissen te doen tijdens Venlo Stormt. De eerste tegenstander om 9.00 uur (maar goed dat een lange reis niet nodig was) was sv Venray JO13-3. Een D3? Inderdaad vanwege de nodige afmeldingen van teams moest er één en ander omgezet worden met zulke wedstrijd als gevolg. Makkie dus voor de mannen en vrouw van Irene (4-0 overwinning), die vandaag trouwens in het blauw gestoken waren. Korte mouwen, altijd beter dan de warme Irene-shirtjes. Iets meer dan een half uurtje later de volgende wedstrijd, FC Oda JO13-1 uit Weert. Irene kwam al snel op een 1-0 voorsprong, die de rest van de in totaal 15 minuten geconsolideerd werd. De klok had net de kleine tien gepasseerd of de derde wedstrijd stond al op het programma. Een derby, Belfeldia JO13-1 was de tegenstander. Een wat mazzelgoal was kort voor tijd nodig voor een 1-0 winst, een goal die precies in het wedstrijdbeeld paste. Het was niet goed. Nadat de koppen even bij elkaar gestoken werden volgde om 10.42 uur de laatste (officiële) wedstrijd van het seizoen. Hierin was een andere hoofdklasser de tegenstander, MMC JO13-1, ook uit Weert. Het gesprek had goede gevolgen, want MMC had geen schijn van kans. Nadat Ruben twee keer had gescoord volgde een applauswissel, Topscorer Ruben gaat Irene helaas verlaten om bij VVV-Venlo zijn niet geringe kunsten te tonen. Het was trouwens al het tweede applaus, iets eerder was Cody in zijn (voorlopig?) laatste wedstrijd in het Irene-shirt in het veld gekomen. Uiteindelijk eindigde het duel in een 5-0 overwinning, en een eerste plaats. Geen applauswissel voor de derde speler die het team gaat verlaten, maar vandaag wel de nul hield: Eline. Zij maakt dik verdiend de overstap naar Irene JO15-1. Het allerlaatste doelpunt van het seizoen werd in de dying seconds gescoord door Sid. En hoe mooi is dit, want het was zijn eerste (en dus ook meteen laatste) van het seizoen.

Even later mocht Sportclub Irene JO13-1 als derde Irene-team de winnaartrofee omhoog houden, want ook de JO12 en JO13-2 hadden hun poule gewonnen. Irene kwam de grootste bekers wel even bij de buren ophalen…

Om het seizoen op een leuke manier af te sluiten ging iedereen daarna toch door de andere poort het sportpark binnen voor een barbecue en de traditionele wedstrijd spelers tegen de ouders. Dit laatste team bestond vandaag uit een aantal vaders, twee moeders, een broertje, een vriendje/oud teamgenoot en drie (toekomstige) trainers. Nadat de spelers een 2-0 voorsprong hadden genomen gingen de ouders even serieus aan de bak wat uiteindelijke resulteerde in een 2-5 overwinning voor degene met meer voetbalervaring/kennis. De toernooioverwinning was weer iedereen vergeten, de spelers stonden weer met beide pootjes op aarde! Het eerste doelpunt voor de spelers werd overigens op een mooie manier gemaakt door Sem Coppen, en laat dat ook zijn eerste van het seizoen zijn. Mooi, iedereen, uiteraard op Eline na, is uiteindelijk toch van die hatelijke nul af.

Het seizoen werd daarna echt afgesloten met een drankje, een barbecuehapje en de nodige dankwoordjes en kadootjes. Het was een topseizoen!

Share this