Met bloed, vooral zweet en tranen…

Het is enorm balen als het de gehele week goed weer is, en op vrijdagavond gaat het zoveel regenen dat de wedstrijd op zaterdag niet door kan gaan. Dat was vorige week het geval, op de Bakenbos mocht niet gevoetbald worden, de wedstrijd van Irene JO13-1 tegen sv Blerick werd afgelast. Erg jammer, maar inmiddels is er wel al weer een nieuwe datum vastgesteld (15 april).

Maar op deze 25e maart wordt er gewoon gespeeld, Irene gaat op bezoek in Hout Blerick bij HBSV. De groen/witten zijn de rode lantaarndrager, hebben nog geen wedstrijd weten te winnen. Vijf keer werd er een gelijkspel behaald. En in 17 wedstrijden werd slechts 15 keer gescoord, één meer dan de topscorer bij Irene…. Op papier zou het dus geen moeilijke wedstrijd voor Irene moeten worden, echter thuis werd er na een moeizame tweede helft ook “maar” met 4-2 van gewonnen. En in zo’n wedstrijd is vaak “hetgeen zich tussen de oren afspeelt” een grotere tegenstander dan de tegenstander zelf…

Goed nieuws is dat Irene weer helemaal compleet is, een volledig fitte selectie. Dus ook Eline weer van de partij, die als aanvoerster vanaf de doellijn weer sturing aan het team mag gaan geven. En natuurlijk, nog belangrijker, de ballen mag gaan tegenhouden. Genoeg keuze dus weer voor het kader van JO13-1.

Onder een stralende zon en met een heerlijke warme temperatuur werd er om half twaalf op het hoofdveld van sportpark Schansheike afgetrapt. De eerste minuten waren van beide kanten wat aftastend, het eerste noemenswaardige gebeurde in de tiende minuut. Een knal van Dylano kwam op de lat terecht. Twee minuten later toch de 0-1. Randje zestien bezorgde Dylano de bal bij Julian, diens “uithaal” ging door drie benen door, de keeper was hierdoor kansloos. Lang kon Irene niet van de voorsprong genieten, drie minuten later stond de 1-1 op het scorebord. Maar ook dit veranderde weer snel, want nog geen 120 tellen verder was het 1-2. Dylano schoot op doel, de bal kwam weer tegen de lat, maar Marc was er als de kippen bij om de bal in het doel te koppen. Dit werd echter niet de ruststand, een minuut voor rust kwam de thuisclub, met een overigens schitterende lob, weer langszij.

In de tweede helft veranderde er lange tijd niks. Niet qua voetbal, en ook niet qua stand. Op aangeven van Max maakte Ruben in de 45e minuut de 2-3 met een geplaatst schot van afstand. Het beste en mooiste bleef echter tot de laatste seconden bewaard. Op mooi aangeven van Sem de Hond krulde Julian de bal schitterend in de verre hoek, de overwinning was een feit, 2-4.

Met die drie punten heb je vandaag ook alles gezegd, want het voetbal was niet al te best (oeps, een beetje voorzichtig uitgedrukt…). Weinig inzet, weinig ideeën, weinig actie, waarschijnlijk dan toch die onderschatting, ondanks de herhaaldelijke waarschuwingen daarvoor. Maar, gelukkig scheen het zonnetje…

Vandaag de nummer laatst gehad, volgende week komt de koploper en, tot voor twee weken terug, gedoodverfde kampioen Bruheze op bezoek. Want Bruheze heeft de twee laatste wedstrijden verloren. Kan Irene ook van hun dipje profiteren? Zaterdag 1 april, 12.00 uur Sportpark de Bakenbos….

Share this