JVC Cuijk JO12-1 – Sportclub Irene JO12-1 (5-4)

Onverdiend verloren

Zaterdag 10 september 2016

Vandaag onze eerste uitwedstrijd. Op Gino na zijn we compleet en vertrekken we vanuit de Bakenbos in colonne richting Cuijk. Hier wacht ons het duel tegen de JO12-1 van JVC Cuijk, op papier een gelijkwaardige tegenstander.
We spelen deze wedstrijd op kunstgras wat met dit warme weer extra heet is. In beweging blijven op het veld dus.

Beide teams tasten elkaar in de beginfase van de wedstrijd af. Er wordt gekeken waar de mogelijkheden liggen. Het gaat gelijk op.
In de vijfde minuut een eerste echte kans voor JVC. Hun spits staat vrij voor ons doel maar heeft de rust niet om gericht te trappen, langs. Vier minuten later volgt onze eerste kans; De aanval wordt opgezet van Bjørn op Nuri naar Achraf met vrij zicht op het Cuijkse doel, maar ook zijn schot gaat langs.

Hierna is het weer de beurt aan JVC om aan te vallen. Een snelle combinatie van twee JVC’ers wordt echter goed uitverdedigd door Mika. Onze volgende aanval verloopt ietwat klungelig, zowel Nuri, Jorn als Achraf komen voorin niet weg met de bal. Deze is snel weer in de voeten van JVC maar eindigt in buitenspel. In de eenentwintigste minuut eindelijk het verlossende doelpunt ; Een lange bal van Alexis bereikt Mitch in het drukke strafschopgebied. Er heerst paniek voor het doel van JVC.
Mitch passt de bal op Nuri die het ronde leer het net inwerkt, 0-1!

Uit frustratie door deze achterstand maakt JVC twee minuten later bijna een eigen goal door een verkeerde terugspeelbal, net langs het doel.

In de vijfentwintigste minuut moet Teun alle zeilen bijzetten om de gelijkmaker te voorkomen. Met een sliding ontneemt hij de bal van de doorgebroken spits van JVC. Helaas wordt deze zelf ook meegenomen. Uit de toegekende vrije trap scoort JVC alsnog, 1-1.
Minuut negenentwintig; Nuri speelt Achraf, geheel vrij op rechts aan, als een hazewind gaat laatste er met de bal vandoor en knalt deze uiteindelijk subliem tussen de latten, 1-2. Met deze voorsprong gaan we de rust in.

De tweede helft starten we meteen door flink druk te zetten. Een hard schot van Jop wordt ternauwernood door de vingertopjes van de Cuijkse keeper achter getikt. De verkregen corner levert ons niks op. Een minuut later is het raak; Met een sierlijk schot van afstand werkt Mert de bal over de doelman van JVC heen, 1-3!

In al onze euforie komen we zelf even later met de schrik vrij, een snel opgezette aanval van JVC gaat net langs… We herstellen ons snel en Achraf is er alweer met de bal vandoor. Hij wordt gevloerd en de verkregen vrije trap van Jop gaat maar net langs.
In minuut zeven bespeurt JVC een gaatje in onze verdediging. Hun schot wordt over Tijn heen in het doel getrapt, 2-3.
Drie minuten later een wat dubieus verkregen vrije trap voor JVC. De genomen lange bal stuitert langzaam richting Irene-doel en iets te makkelijk over Tijn heen het net in… 3-3. Dat de zon in september al wat lager staat heeft hierin deels meegespeeld.
Nu is Irene wat van slag door deze snelle gelijke stand. Onze opgezette aanvallen zijn wat paniekerig en missen daardoor het doel.
De ploeg uit Cuijk bespeurt de onrust binnen de Tri-Colores en profiteert hiervan in de vijftiende minuut. Ze kommen te gemakkelijk door onze verdediging heen, 4-3…

Door de opgelopen achterstand is het zaak weer snel te scoren omdat het zelfvertrouwen van JVC door deze treffer toeneemt. In de zeventiende minuut een goede kans voor Jop vanuit een vrije trap, helaas staat de keeper tussen hem en het doel. Twee minuten later een kans voor Bjørn, jammer langs. In minuut drieëntwintig beland de kans van JVC wel in het net… 5-3.

Met nog een kleine vijf minuten op de klok zetten we alles op alles om nog te scoren. In de negenentwintigste minuut lukt het Mert zich door de Cuijkse verdediging heen te worstelen met als resultaat onze vierde treffer, 5-4.
De resterende tijd laat het echter niet meer toe om er nog een gelijkspel uit te halen.

Een klein dipje in de tweede helft heeft ons de overwinning gekost. We hebben ons wel nog goed terug geknokt. Helaas verloren maar niets om voor te schamen.

Share this