Er valt meer te winnen, dan winnen

Het draait om het spelplezier en de individuele ontwikkeling van de spelertjes

“Mijn zoontje is competitief ingesteld, die vindt er niks meer aan als hij geen kampioen kan worden.”
Voetbalvader op KNVB-Facebook

“Bedankt hoor KNVB, dat jullie het voetbal naar de kloten helpen.”
Oranjefan op Twitter

“Het is een grote fout om te stoppen met de competities voor de jeugd Onder 9. Mede daardoor zal Oranje genoegen moeten nemen met een marginale rol in het internationale voetbal.”
Een aantal deskundigen bij de bekende televisieprogramma’s en kranten

Nu het Nederlands elftal is uitgeschakeld voor het WK in Rusland, hoor je steeds meer mensen zeggen, dat winnen in ons land niet belangrijk genoeg wordt gemaakt. Het zou de spelers ontbreken aan de echte wil om de tegenstander te verslaan. Dat zou weer te maken hebben met de jeugdopleidingen. Kinderen krijgen domweg niet meer mee, hoe ze moeten overwinnen. Door het afschaffen van de competitie bij de jeugd Onder 9, wordt dat alleen maar erger, veronderstelt men.

Ik kom zelf uit een voetbalomgeving waarin winnen voorop stond. Liever een geniepige 1-0 winst, dan vrijuit spelen en verliezen. Het boeide niemand of je lekker had gespeeld, een mooie dribbel had gemaakt of een bal onderkant lat in het doel had gelegd. Precies die dingen die voetbal zo leuk maakten en maken. Wilde ik dan niet winnen? Natuurlijk wel, ik vrat het gras op, maar het mooiste vond ik het om te dribbelen, een bal af te pakken, dingen te leren die ik nog niet kon en van de coach te horen, dat ik een fan-tas-tische actie had gemaakt. In mijn herinnering leefde de competitie niet toen ik zo klein was. De ranglijst speelde pas, zodra trainers of ouders erover begonnen.

Ik las daarom met veel plezier het interview met Bob Browaeys van de Belgische voetbalbond, in Voetbal International. Hij is verantwoordelijk voor de talentontwikkeling in Vlaanderen. Evenals wij, geloven zij in goede jeugdtrainers, kleinere veldjes, voetbal tegen gelijken (spelen tegen spelers uit je geboortemaand) en het afschaffen van de competitie bij de jongste pupillen (in België wordt pas vanaf Onder 14 een ranglijst bijgehouden). Net als bij ons, draait alles bij hen, om het spelplezier en de individuele ontwikkeling van spelertjes.

Volgens Browaeys verlangt dat een andere manier van kijken binnen het voetbal. In plaats van de focus op het resultaat van de wedstrijd (winnen), moeten we naar zijn smaak veel meer oog hebben voor de winnaarsmentaliteit van jonge spelers. Hoe ze reageren bij een achterstand, wat ze doen als ze de bal verliezen, of ze initiatief tonen, coachen en ze een Winning mindset hebben. “Als dat erin zit, is daarna alles te ontwikkelen,” zegt Bob Browaeys in VI. “Opleiden staat bij ons juist diametraal op winnen. Een jeugdtrainer komt zijn eerste training geven met als achtergrond: winnen. Die mentaliteit moet overboord. Als jeugdtrainer vraag je dingen van spelers die ze nog niet beheersen. Jij helpt ze dat wél te kunnen. Dát is je taak. Je moet jeugdtrainers beoordelen op de som van de gemaakte vooruitgang van al hun spelers. Maar ze dat laten inzien, is moeilijk.”

Eerlijk? Ik vind het zelf ook nog steeds verrekte lastig. Als mijn dochters terugkomen van een wedstrijd, moet ik nog regelmatig mijn vraag inslikken:

‘En… gewonnen?’

Share this