Nadat we alweer een paar trainingen in 2012 hadden afgewerkt was het nu tijd voor de eerste wedstrijd van dit jaar. De tegenstander was dezelfde als de laatste tegenstander van het afgelopen jaar: SHH Herten F1.
In de vorige wedstrijd hadden we maar met ons halve team gespeeld en werden we aangevuld met een aantal andere spelers. Deze keer waren er geen afzeggingen, dus gingen we vol goede moed op weg om “wraak” te nemen.
Het was koud en bij aankomst in Herten lag er nog rijp op het (kunstgras)veld. Maar bij het intrainen kwam het zonnetje er voorzichtig door en verdween de rijp als sneeuw voor de zon. We wonnen in elk geval de toss en zo mochten wij beginnen met de aftrap.
En wat voor begin; vanaf de aftrap nam Irene het initiatief en zette SHH onder druk. Dit leverde al in de 2e minuut een kans op; na een actie op het middenveld kon Levi op het doel van SHH afstormen en schieten. De keeper kon het schot keren maar daardoor kreeg Mohammed de bal voor de voeten die direct weer inschoot en de bal zag afketsen. Levi schoot alsnog op doel, maar deze bal ging helaas naast. Maar SHH was gewaarschuwd. Ze kwamen dan ook niet onder de druk van de F1 uit en dit leverde ons twee corners vlak na elkaar op. Bij de tweede corner nam Levi de bal ineens op de slof en schoot rakelings naast.
Zo was de stand dus nog steeds 0-0 en hieruit putte SHH moed. Ze kwamen langzaam onder de druk uit en begonnen het middenveld over te nemen. Daardoor kwam onze verdediging meer onder druk te staan, die echter nog niet van wijken wist; er werd gebuffeld en gewerkt en SHH had nog geen enkele echte kans gehad. Totdat de scheidsrechter floot voor een vrije trap omdat Rowan niet alleen de bal, maar ook de tegenstander meenam: recht voor de goal op ongeveer 12 meter afstand. De vrije trap kon tot corner worden verwerkt, maar de organisatie was even zoek. Toen de bal na de corner opnieuw voor de goal kwam bleek daar een spelertje van SHH te staan, die heel beheerst kon binnentikken. 1-0.
Echter direct vanaf de aftrap ging het weer richting de goal van SHH, waar Rowan de bal voor zijn voeten kreeg en uithaalde: 1-1 met een geweldige goal. (naar men zegt) De wedstrijd lag weer helemaal open, maar de jongens vierden iets te lang na: een vrijstaand mannetje werd door onze middenvelders over het hoofd gezien, maar niet door de aanvaller van SHH: 2-1. Tegen de verhouding wisten ze ook nog de 3-1 te maken vlak voor rust, maar vol goede moed gingen we van het veld, naar …. de kantine.
Er was namelijk afgesproken om vanwege de kou tijdens de rust even in de kantine te gaan zitten. Wel gezellig, maar blijkbaar niet bepaald optimaal. Want na de pauze leek de wedstrijd in niets meer op de wedstrijd van voor de pauze. Waar het verkeerd kon gaan, ging het ook verkeerd. Er lukte niets meer en we werden weggespeeld. Het eerste kansje was nog wel voor ons, omdat Levi Koen kon wegsturen. Die schoot helaas tegen de keeper aan. Daarna was het vrijwel alleen maar éénrichtingsverkeer naar onze goal. Via 5 goals, waaronder enkele hele mooie, liep SHH uit naar 8-1.
Dit had nog meer kunnen zijn en we waren blij toe de scheidsrechter affloot. Dit deed hij trouwens pas na 25 minuten: omdat hij blijkbaar normaal gesproken alleen D-junioren fluit en deze 30 minuten spelen, wist hij niet precies hoe lang de F-jes spelen. Toen we hem er in de 23e van de eerste helft op wezen dat het tijd was gaf hij aan zich vergist te hebben. We spraken toen af dan maar tot de 25e minuut door te spelen. In de eerste helft ging dat nog, maar in de tweede helft was dit voor iedereen van Irene een kwelling.
Al met al dus niet werkelijk een goed begin van de voorbereiding op de nieuwe competitie, maar zo’n slechte wedstrijd speel je maar één keer (hoop ik) en dan hebben we die maar vast gehad. We blijven dus optimistisch voor de voorjaarscompetitie en hopen dat deze minstens zo succesvol wordt als de afgelopen najaarscompetitie.