Het waren ongeveer 30 veteranen die op zaterdag 5 januari in clublokaal De Witte voor de Veteranen Nieuwjaarsreceptie 2008 kwamen opdagen. Oliebollen, wafels en soep waren in overloed voorhanden. En de consumpties voor de populaire prijs à € 1,-- was gezien het aantal genuttigde drankjes (300) ook een voltreffer. Geen voltreffer was daarentegen de muzikale invulling. Het gebrachte repertoire kon de aanwezigen niet echt bekoren en omdat alleen van bladmuziek gespeeld kon worden, werd improviseren moeilijk. Jammer, maar de sfeer was er uiteindelijk niet minder om.

Zaterdag 23 februari hieden de veteranen van Sportclub Irene hun jaarlijkse Algemene Ledenvergadering. In zijn openingswoord keek voorzitter Theo Leenen kort terug op het afgelopen seizoen. Hij sprak daarin een zeker zorg uit over de toekomst van de veteranenafdeling. Hoewel we van start gingen met 20 aktieve voetballers kwam het te vaak voor dat de leiding alsnog op zoek moest naar vervangende spelers. Ook dat liefst 9 veteranen zonder afmelding afwezig waren op deze Algemene Ledenvergadering kon hij niet goed billijken.

Verder was naast de normale agendapunten als Notulen, Jaar- en Financiële verslagen het 60-jarig jubileum in 2009 een belangrijk agendapunt. Na enige uitleg van voorzitter Theo Leenen werd door de vergadering het besluit genomen dit jubileum te vieren. Op voorspraak van het bestuur werd Heini Giesbertz benoemd als voorzitter van de Jubileumcommissie. Hij zal deze commissie naar eigen inzicht invullen en de commissie zal zorgdragen dat er een representatief jubileumprogramma zal worden georganiseerd.

Van de R & O Commissie kwam de vraag of er problemen zijn ivm vakantie voor de geplande datum voor de Familie Tennishappening op zondag 13 juli. Dit was slechts bij een persoon het geval, derhalve wordt de besproken datum gehandhaafd.

De jaarlijkse fietstocht werd vastgesteld op zaterdag 14 juni en de organisatie hiervan ligt bij Theo Nooten, Fred Peeters, Cor Coort en Henny Faassen.

Bij het agendapunt Bestuursbeleid werden geen vragen gesteld en het aftredend bestuurslid Wiel Pijpers werd bij acclamatie herkozen.

Voor de gebruikelijke rondvraag vond de huldiging plaats van Wiel Heymans, die 25 jaar lid is van de veteranen van Sportclub Irene. Voorzitter Theo Leenen roemde in zijn toespraak de vele verdiensten van Wiel. Dit bleef niet beperkt tot het 22 jaar fluiten van de veteranenwedstrijden. Nee, Wiel was o.a. ook voorzitter van de R & O Commissie, actief bij het 50-jarig jubileum en als geluidsman bij Kaje Paté. Hij overhandigde Wiel voor zijn 25-jarig jubileum een fraaie fotocollage.

Zaterdag 14 juni 2008. Bij café De Witte verzamelen zich de Sportclub Irene veteranen voor hun jaarlijkse fietstocht. De fietscommissie bestond dit jaar uit: C. Coort, Fr. Peters, Th. Nooten en H. Faassen. Nadat Henny de laatste contributies had geïnd, vertrok het gezelschap. ’s Morgens was het nog prachtig weer. Het zonnetje scheen, heerlijk temperatuurtje. Met andere woorden, ideaal weer voor een fietstocht.

Toch hadden enkele veteranen een bang voorgevoel. Uit voorzichtigheid toch maar regenkleding meegenomen. We waren nog maar net de Nachtegaalstraat uit of de eerste druppels vielen uit de hemel. De zegen komt van boven dacht ik nog!!!

Bij de Bakenbos overviel ons een stortbui zodanig dat we kletsnat een veilig heenkomen in de kantine moesten zoeken. Een klein kwartiertje later vervolgden we onze tocht. Na nog een keer te hebben geschuild onder het spoorwegviaduct in Nabben kwamen we aan “op Steyl”. Onze eerste afspraak was bij het Ketelhuis van de paters. We werden opgewacht door enkele heren van “Steylvol Steyl”. Middels een powerpointpresentatie werd de geschiedenis van Steyl en de paters uiteengezet. De veteranen luisterden aandachtig. Buiten stortregende het. Na deze presentatie kregen we een rondleiding door het Ketelhuis. De stoomketel, die uit 1952 stamde, was geheel gerestaureerd en werkte zowaar.

Een stukje industrieel erfgoed waar we zuinig mee moeten zijn. Buiten was het uiteindelijk droog. Na de heren van “Steylvol Steyl” bedankt te hebben gingen we voor enkele pilsjes naar het Vaerhoes. Rond 16.30 uur vervolgden we onze religieuze tocht naar het Kapelke van Geloo.

Daar, hoe kan het ook anders ,werden enkele gesponsorde drankjes genuttigd. Tenslotte vervolgden we onze tocht naar café De Herberg in Belfeld. Hier konden de veteranen zich laven aan spijs en drank.

Het hoogtepunt van de avond was de sportquiz. De heren werden in tweetallen onderworpen aan een 65 tal vragen. Het was een een gesteun en gezucht. Menig veteraan probeerde de jury te beïnvloeden, maar tevergeefs. De uitslag was: ex aquo het duo Math Pijls , Pierre Rutten en het duo Theo Leenen en Jack Pelzer. Na een beslissende vraag ging de prijs naar het eerstgenoemde duo.

Na de Herberg toog het gezelschap in uitgedunde vorm terug naar café De Witte.

Een azuurblauwe lucht, opgefleurd met strak witte wolken kleurde de hemel boven het tennispark van de Tegelse Tennisclub op zondag 13 juli j.l. Witte wolken die een paar keer van kleur verschoten naar een gevaarlijk uitziend grijs, maar het bleef gelukkig de hele dag droog bij de Familie Tennishappening van de Sportclub Irene veteranen. Een happening waarin de Olympische gedachte van Baron Pierre de Coubertin, meedoen is belangrijker dan winnen, nog volop zijn waarde bezit. Een happening met 68 deelnemers, waarvan 48 tennissers. Een happening ook waar in het woord familie beslist met hoofdletters geschreven mag worden. Volwassenen die tennissen met jeugdigen van rond de 8 jaar. Die niet gaan voor de volle winst, maar de jeugd daar waar aangepast voorzien van advies en hulp bij het spelen van het tennisspel. Jongeren die spontaan op zoek gaan en kennismaken met de volwassenen waarmee ze de volgende wedstrijd moeten spelen. In een woord een grote FAMILIE ! 

Maar natuurlijk moesten er uiteindelijk toch een paar winnaars tevoorschijn komen. Bij de dames haalden Nettie Rutten en EllenTruyens elk 6 punten. De games (gewon-nen min verloren) moesten de doorslag geven en dit werd in het voordeel van Ellen beslist (+11 tegen +10) en zij werd daarmee de dameswinnaares. 

Bij de heren waren meerdere personen met 6 punten. Ook nu moest het verschil in games de winnaar aanwijzen en dit werd Stijn Reubsaet (+16). Hij bleef hiermee Theo Leenen (+14) en Cor Coort (+13) ruimschoots voor. Vermeldens waard is dat de broers Remy en Sten Pelzer ook ieder 6 punten bij mekaar sloegen. Zij deelden de 4e en 5e plaats met +12. Jammer dat de aanwezige EHBO in de laatste wedstrijd nog in actie moest komen toen Mart Pijls geblessseerd raakte aan zijn kuit. 

Dat tennissen of naar het tennissen kijken hongerig maakt bleek toen de frietwagen arriveerde. Hier werd volop gebruik gemaakt van de heerlijke friet en de aangeboden snacks.

Grammaticaal ligt snerttocht en snert tocht heel dicht bijmekaar. Slechts de spatie tussen snert en tocht maakt het verschil. Maar die spatie hoeven we, na vrijdag 10 oktober jl. niet te plaatsen. Lag de opgave met 25 deelnemers toch al niet zo hoog, na 5 afmeldingen op de dag zelf vertrokken 4 groepen van 5 voor een tocht door Steyl en Tegelen. Het merendeel van de vragen had iets te maken met het heden en verleden van de veteranenafdeling. Onderweg werd nog een survivalpakket verstrekt waardoor het voor iedereen makkelijk was deze tocht te volbrengen. Bij de puntentelling bleek zowel groep 1 als groep 2 126 punten vergaard te hebben. Ook na het zingen van een wel of niet veteranenliedje was de stand gelijk. Nu 141 om 141. Een baragevraag uit het jubileumboek van het 40-jarig jubileum bracht de overwinning tenslotte naar groep 1.

Na de snert met worst en de prijsuitreiking volgde nog een, toch nog vrij lang, gezellig samenzijn in het cafë. Conclusie: ondanks de wat lage opkomst was het toch een Snerttocht en geen snert tocht!

Ja, de kienavond was anders dan andere jaren. Het begon al bij de opening toen het buffet niet klaar was en er eerst 2 rondes gekiend dienden te worden. Na het abrubt stoppen van Kaje Paté stond er dit keer voor het eerst na 15 jaar geen eigen optreden op het programma. Maar doordat Kaje Paté pas na de kienavond te kennen gaf hun optredens te staken was er voor de R & O Commissie geen gelegenheid geweest hen voor je jarenlange inzet te bedanken. Daarom aan het begin van deze avond een bedank vergezeld van een goede fles wijn voor Jack Pelzer, Piet Hesen en Wiel Heijmans. De vierde persoon, Wiel Pijpers, was niet aanwezig maar zal de fles wijn aangereikt krijgen. De R & O Commissie diende op zoek te gaan naar een vervangende act en vond deze tenslotte in een optreden van Wim en Jacky. Dit, in heel Tegelen wereldberoemd duo, vormde de afsluiting van de kienavond. Of bijna de afsluiting, want toen de "gestrietste fiets" nog eens voorbij kwam werd er uit volle borst meegezongen. Zo werd deze kienavond, ondanks geen eigen optreden dan toch nog een gezellige veteranenhappening

O ja, er werd ook nog gekiend en er waren uiteraard ook winnaars. Thuur en Henny Aertdts waren dit keer de grootste "graaiers". Zowel in de kienrondes als bij de tombola vielen zij verschillende keren in de prijzen,. En de traditie dat 'nieuwe' Sportclub Irene veteranen altijd winnen bewees Mark Rietra. Hij was de winnaar van de hoofdprijs in de tombola. De schitterende, door Woon-Plaza uit Genderingen, geschonken fauteuil. Zo werd deze kienavond ondanks geen eigen optreden toch een groot succes.

Zaterdagmiddag 16 juni de jaarlijkse fietstocht van de veteranen. Het bestuur, aangevuld met Gerrit Hendricks tekende dit jaar voor de organisatie. Het zou de fietstochten der fietstochten worden.

Bij De Witte hadden zich 26 veteranen verzameld. Jong en oud! Nadat Hay de laatste centjes had gebeurd fietsten we de Kaldenkerkerweg op. Zal de tocht ons dit jaar weer naar de Heimat brengen?

Bij café Pauli kregen we onze eerste rustpauze. Onder de parasols dronken we onze eerste pilsjes. De lucht zag er dreigend uit. Weldra zette de karavaan zich weer in beweging. Niet naar Duitsland, maar rechtsomkeert richting de Oelespot.

Bij het Jozefbeeld werd er plotseling weer gestopt. Was dit de plaats om een schietgebedje te doen om de weergoden gunstig te stemmen? Nee dus! Uit de fietstassen kwamen jägermeister, apfelkorn en worst tevoorschijn. Nu al, we zijn amper 2 km weg. Is dit een fietstocht dacht ik bij me zelf. Nadat een enkeling de maïs bewaterd had vertokken we.

Via Auxiliatrix en het spoor kwamen we langs koffieshop Roots. Ik dacht nog dit kan niet waar zijn. Peletonscommandant Theo dirigeerde ons de parkeerplaats op alwaar de bedrijfsleider al klaar stond om ons een rondleiding in Roots te geven. Ik moet zeggen een geweldig idee! Iedereen heeft zo zijn mening over drugs en koffieshops, maar om het met eigen ogen eens te zien en te horen en zelfs te roken was een hele ervaring.

Na het bezoek bij Roots zag de lucht er inktzwart uit. Houden we het droog? Gelukkig was de volgende stop bij stadion De Koel. Theo Leenen gaf daar de rondleiding. Na alle kleedlokalen en werkruimtes bekeken te hebben werden we in de VIP-ruimte ontvangen onder het genot van een hapje en drankje. John Janzen, de vader van ja, bracht met zijn accordeon de stemming er goed in. Buiten regende het alsof de zondvloed was aangebroken.

Toen het droog werd waagden we ons weer op de fiets. Via de Venlose hei kwamen we uiteindelijk bij café De Hazewind. Het was net op tijd, want de volgende wolkbreuk diende zich aan. Binnen werden we na enkele biertjes gevraagd om plaats te nemen voor een heerlijke maaltijd.

Alsof het comité het zo geregeld had, toen we opstapten was het weer droog. De tocht ging verder richting Parade. Pierre en Gerrit togen toen al huiswaarts. Op de Parade was het nog lang gezellig. Na een tijdje ging het gezelschap uitelkaar.

Enkele bleven in Venlo en anderen zochten thuisbasis De Witte weer op. Al met al kunnen we weer terug kijken op een geslaagde fietstocht. Het volgende Fietstochtcomité krijgt het moeilijk om dit te evenaren!

Zondag 1 juli deed de R&O Commissie nogmaals een poging om naast de kienavond een tweede evenement in veteranenkringen van de grond te krijgen. Het gekozen concept, een familiedag waaraan het hele gezin kon deelnemen, bleek een schot in de roos. Liefst 54 aanmeldingen waarvan er 36 de strijd op de tennisbaan aangingen. Duo's in wisselende samenstelling streden met passie in 3 wedstrijden à 25 minuten voor de levenslange eer. Ook de kinderen, waarvan Kyam Pijls met 9 jaar de jongste deelnemer was, sloegen onbevangen hun balletje mee.

De niet-tennissers werd de mogelijkheid geboden zich te meten in een Sjoelwedstrijd, maar door de combinatie van perfect terrasweer en hoogstaand tennis (soms op zeer hoog humoristisch niveau) werd hiervan geen gebruik gemaakt.

Met een consumptieprijs van € 1,--; gratis koffie en vlaai, ijsjes en fruit kreeg iedereen al een gedeelte van hun eigen bijdrage retour. Toen tegen vijven de Snackwagen arriveerde had men wel trek in een warme hap. Er werd dan ook in een plezierige sfeer volop gebunkerd.

Natuurlijk waren er ook winnaars. Bij de jeugd wist Rick Nooten de meeste punten te vergaren; Ans Derix deed dat bij de dames en algemeen winnaar werd Pierre Rutten die alle partijen wist te winnen. De Slemielprijs was voor Gerrit Hendricks die, zoals de jury in haar rapport vermeldde: "zich als geoefend tennisser had opgegeven maar geen enkel punt wist te behalen, en door de uiteindelijke winnaar geflest werd die in de laatste wedstrijd liever met een andere medespeler zijn zegen veiligstelde''.

Wat Wimbledon niet lukte, het droog houden tijdens het spelen, lukte ons wel. Het was de hele dag droog. Pas na de prijsuitreiking trok Pluvius alle registers open en moesten we naar binnen. Maar daar was het ook gezellig, maar langzaamerhand togen de meesten tussen de buien door toch huiswaarts. Na dat nog verschillende malen de barbel gerinkeld had i.v.m. verjaardagen en een pasgeboren kleinkind, werd nadat de klok al negen maal geslagen had er een streep ondergezet.

Een geslaagde veteranendag, voor herhaling vatbaar werd veelvuldig gesteld. De tijd zal het leren. Wij wensen iedereen een mooie vakantie toe en zien mekaar graag terug op de volgende R&O evenementen tw. de kienavond op zaterdag 15 december a.s. en de Nieuwjaarsreceptie op zaterdag 5 januari 2008

R & O Commissie

Lenie Aarts, Ans Derix, Jack Pelzer en Heini Giesbertz

Zaterdag 24 februari, tijdens de Algemene Ledenvergadering van de Veteranen van Sportclub Irene had voorzitter Theo Leenen de eer een bijzondere jubilaris te huldigen. Pierre van de Kerkhof (82), reeds erelid van de Sportclub Irene Veteranen was nl. 50 jaar onafgebroken lid. Reden om deze Gouden jubilaris uitvoerig in de bloementjes te zetten. Theo Leenen memoreerde in zijn toespraak kort aan de voetballoopbaan van de jubilaris die startte op 13-jarige leeftijd bij het toenmalige DSS in Tegelen. Na de oorlogsjaren, toen DSS en VIOS fuseerden, werd Pierre eerste elftalspeler van de fusieclub de Tegelse Herten. Deze speelde toen in de Tweede Klasse en enkele gerenommeerde tegenstanders waren o.a. de toenmalige internationals Frans de Mucnk en Bram Appel die bij Zuid-Limburgse clubs in deze klasse speelde.

Toen in 1949 door een nieuwe fusie het tegenwoordige Sportclub Irene ontstond behoorde Piere nog wel tot de selectie, maar was geen vaste keuze meer voor het eerste elftal.

In 1957 werd Pierre lid van de Veteranen bij Sportclub Irene waarvan hij tot vandaag de dag nog steeds een gewaardeerd lid is. In die tijd werden en nog heuse veteranencompetities gespeeld, en meerdere malen wisten de Sportclub Irene veteranen, met Pierre in zijn gelederen, beslag te leggen op het kampioenschap in deze competitie. Na reeds meerdere jaren de kicksen aan de wilgen te hebben gehangen, speelde Pierre in 1989 tijdens een veteranenuitstapje naar de Eifel nog een keer in de rood-wit-blauwe kleuren van Sportclub Irene.

vlnr Dhr Lennaerts (Federatie Veteranen), Thuur Aerts (25 jaar), de Gouden Jubilaris Pierre van de Kerkhof, Frans Gerards (40 jaar) en Theo Leenen (Voorzitter Sportclub Irene Veteranen).

In 1994 heeft het de Koningin behaagt Pierre van de Kerkhof voor zijn vele verdiensten in de voetballerij Koninklijk te onderscheiden. Als speciaal kado kreeg Pierre van de Kerkhof een Ireneshirt met daarop in goud zijn naam en 50 jaar afgedrukt overhandigd.
Ook de heer Jo Lennaerts, als afgevaardigde van de Federatie Veteranenvoetbal, sprak van een uniek julileum . Zelfs zo dat binnen de Federatie hiervoor geen onderscheiding bestaat en derhalve een unieke plaquette vervaardigd is geworden, die de heer Lennaerts dan ook onder groot applaus aan de jubilaris overhandigde.

Naast deze gouden jubilaris waren er nog twee jubilarissen te huldigen. Frans Geraedts (72 jaar) was 40 jaar lid van de Sportclub Irene Veteranen en Arthur Aerdts 25 jaar. Volgens voorzitter Theo Leenen was Frans altijd een voorbeeld op het veld. Correct en sportief voor medespeler en tegenstander. Ook diende hij na zijn actieve loopbaan de veteranen als elftalcoach en als scheidsrechter. Thuur Aerdts (57) begon zijn loopbaan bij Venlosche Boys en kwam na een periode van cafevoetbal bij de veteranen van Sportclub Irene terecht. Twee jaar lang ging Thuur “vreemd” want die tijd speelde hij zijn wedstrijden bij zustervereniging Tigilia, terwijl hij wel lid bleef van de Sportclub Irene veteranen. Zowel Frans als Thuur mochten voor hun jubileum een herinneringsstandaard in ontvangst nemen. Van de heer Lennaerts ontvingen zij de bij hun julileum behorende herinneringsmedaille van de Federatie Veteranenvoetbal.

Tot slot sprak de heer Hans Schreurs namens het hoofdbestuur van Sc Irene de jubilarissen toe en bood o.a. in verband met de intrede van Damesvoetbal bij Sportclub Irene, een symbolische kado aan in de suggestie t.z.t. over te gaan tot de oprichting van een Damesveteranenafdeling.

Nadat R & O Commissie voorzitter Heini Giesbertz de veteranen op de jaarlijkse kienavond op zaterdag 15 december j.l. welkom had geheten konden zij direct genieten van een uitstekend buffet. En zoals dat de Sportclub Irene Irene veteranen betaamt lieten zij zich dat goed smaken.

Met een volle maag werd er vier ronden lang gestreden om de fraaie prijzen die ook dit jaar weer door de dames Ans Derix en Leny Aarts bijmekaar waren gehaald. In de pauze volgde nog een tombola en hierin was de hocker/poef terug van weggeweest. In het verleden schonk veteranenlid Ruud Konings elk jaar een hocker of poef voor de tombola. Na het overlijden van Ruud, op 12 december 2 jaar geleden, is dit onderdeel komen te vervallen. Gelukkig was René Konings, zoon en opvolger in de zaak, bereid de door Ruud ingezette traditie voort te zetten.

Na de nogmaals vier ronden kienen was het tijd voor entertainment. De veteranengroep Kaje Paté zorgde voor een fraai optreden waarin vooral de 'plasscene' en de uitreiking van de Gouden Schoen 2007 van grote klasse waren.

Middels een film waarin het TV-programma Spoorloos werd nagespeeld ging Kaje Paté zoek naar een oude bekende van de Gouden Schoenwinnaar Jan Aarts. Uiteindelijk kwamen zij in het Duitse Neidenbach terecht waar de desbetreffende persoon werd opgespoord. In het verre verleden brachten de 'Alten Herren' van Neidenbach met hun partners een bezoek aan de Sportclub Irene veteranen en er werd gesuggereerd dat er toen een ietwat innige band is ontstaan tussen een van de bezoekende dames en de Gouden Schoenwinnaar. Op ludieke wijze werd dit gebracht en uiteindelijk werd de Gouden Schoen onder grote hilariteit door de Duitser Uli overhandigd aan Jan Aarts.

Het was ook dit jaar weer een leuke avond, met een goede opkomst (58 personen), waarmee traditioneel het kalenderjaar bij de Sportclub Irene veteranen wordt afgesloten.